Ég blogga bara í útlöndum

Annars var skipt um villu í Krít. Það er líka í góðu lagi. Þetta er risastórt...

Bloggur

Jú ég blogga mestmegnis í útlöndum. Það er enda ekki mikið um að vera. Eða jú, nú er skipulagning á Krítarferð hojkokfog-hópsins langt komin. Þetta lítur vel út. Stórglæsilega satt að segja.

Þetta er villan! Þarna á myndinni sko:

Þá er bara spurning um hvar maður heldur áramót! Kannski í Tsjíle!?

Hvur veit svo sem....

Hann er víst samborgari minn, Daninn sem lamdi dómarann á Parken í fyrradag. Ætli hann verði gerður heiðursborgari þar í kjölfarið?

Annar er þessi helgi að baki og ég sit eftir með lemstraðan búk. Það eru aldeilis átök að skemmta sé hér í bæ...

hjúkkitt

Síðasti reykdagurinn á Íslandi. Guðisélof. Ég tók þátt í vitleysunni í kvöld. Fór á barinn. Allir reykingamenn landsins voru þar samankomnir í kappreykinginum. Það er fátt jafnundarlegt og hópur fólks sem kemur saman í lítinn sal til að fylla hann af reyk! Situr ofsa ánægt með súr augu og hóstandi. Ég hef aldrei upplifað jafnmikinn reyk samankomin í jafnlitlu rýmig og í kvöld.

En þetta er búið og nú er loks hægt að skemmta sér. ég gef reykingafólkinu þrjár vikur til að átta sig á hvað þetta er mikið æði.

Í kvöld hitti ég fullt af fólki sem ég hef ekki hitt í langan tíma. Það er jafnan tilfellið þessa dagana. Það er gaman að hitta fólk sem maður hefur ekki hitt lengi... þá er maður svo vinsæll eitthvað...

Kvöld talaði ég sænsku við svía sem vildu bara tala ensku... það var fjör

Jæja!

Ekki tókst mér nú að koma á vinstri stjórn eins og ég ætlaði mér. Kom þó einum vinstri flokki inní ríkisstjórn. Sumum finnst nú reyndar Samfylkingin enginn vinstri flokkur en það er líklega fólk sem horfir til hennar frá vinstri og sýnist hún því hægra megin. Það er eðlilegt.

Nema þetta sé spurningin um mjólkina. Léttmjólk er ekki mjólk af því að nýmjólk er miklu meiri mjólk. Það er della.

Mestu máli skiptir þó að framsóknarflokkurinn er farinn úr ríkisstjórn og þá eru bara eftir 6 hálfvitar þar á bæ. Skárra en 12 hálfvitar. Ekki satt!?

Þetta með hægri og vinstri er hins vegar óheppilegt. Einmitt út af þessu afstæði. Tökum dæmi. Ef ég stend framan við Stjórnarráðið og sný að vestur að Lækjartorgi eru MR og Tjörnin vinstra megin við mig og höfnin hægra megin við mig. Ef ég sný mér við er höfnin vinstramegin við mig og Tjörnin og MR hægra megin. Ef ég geng út að Tjörninni og sný mér í vestur er MR hægra megin við mig ásamt Stjórnarráðinu og höfninni.

Nær væri að tala um austur og vestur í pólitík. Þá væri ekki svo flókið að staðsetja Samfylkinguna.

Ísland

Kem til að redda málunum varðandi ríkisstjórnina á morgun!

Hvar verður svo besta partíið annað kvöld?


öööö - að gefnu tilefni er rétt að geta þess að ég verð einn á ferð. Jóka kemur ekki fyrr en 7. júní. Vitiði hver á afmæli 7. júní? Vitiðiða krakkar, vitiði?

Þjóðin

Ég hef verið að horfa á umræður stjórnmálamanna og annarra í kjölfar hinna dapurlegu kosningaúrslita. Þar þykir mér eitt hafa komið fram í máli fólks öðru framan. Menn hafa klifað á því að „þjóðin hafi gefið skýr skilaboð“ um hitt og þetta. Þannig segir t.d. Geir Haarde að þjóðin hafi gefið skýr skilaboð um að hún vilji sjá Sjálfstæðisflokkinn í ríkisstjórn.

Ég er nú svo sem maður lýðræðisins. Hef kosið að kalla mig lýðræðissinnaðan og frjálslyndan sósíalista (og er þess vegna landlaus í pólitík). Að mínu mati gefur „þjóð“ skýr skilaboð um eitthvað ef meirihluti kjósenda velur einn kost framar öðrum. Þannig sendi þjóðin (um 65% kjósenda) skýr skilaboð um að hún vildi einmitt ekki sjá Sjálfstæðisflokkinn í næstu ríkisstjórn. Einnig sendi þjóðin (um 52% kjósenda) skýr skilaboð um að hún vildi ekki að núverandi ríkisstjórn starfaði í meirihluta.

Þjóðin gaf á sínum tíma skýr skilaboð um að hún vildi ekki vera aðili að Íraksstríðinu. Þjóðin gaf líka skýr skilaboð um að hún vildi ekki að ríkið seldi Símann á sínum tíma. Þjóðin gefur skýr skilaboð um að hún vill breyta kvótakerfinu. Þá hefur þjóðin gefið skýr skilaboð um að hún vilji fá að kaupa léttvín í matvöruverslunum. Þessi skilaboð hafa öll verið hunsuð.

En einna skýrust eru skilaboð þjóðarinnar um eitt. Við viljum ekki að Framsóknarflokkurinn sé í ríkisstjórn. Við viljum reyndar ekki einu sinni sjá flokkinn á Alþingi! Þessi skilaboð virðast ætla að vera hunsuð, eins og flest skilaboð þjóðarinnar til þessa. Það er heldur ekki skrítið þegar stjórnmálamennirnir telja álit mikils minnihluta þjóðarinnar „skýr skilaboð“.

Hvernig er það? Verður maður að kjósa Framsóknarflokkinn til þess að hlustað sé á mann?

mánudagur

stutt í Íslandsferð

hér er aflamynd úr kolbeinsferð



sjá hvað við erum kátir

Heimsóknin

SteinnSteinn og Sigurrós eru hér í heimsókn. Það er gaman.


Fallegt og gaman.

Nú eru aðeins fimm dagar þar til ég verð í heimsókn. Sókn heim. Heim til Íslands. Þar á ég ekki heima.

Minni á tilbúnað minn til að vera húsvörslumaður í Reykjavík ef með þarf.


Hjörtur

Vika

Eftir nákvæmlega viku mun ég stíga fæti á íslenska grund á ný. Þá hefur málmhólkur hraðþjónustu Íslands skotið mér yfir Atlantshafið svo ég geti andað að mér íslensku vori og bragðað á íslensku vatni.

Á Íslandi mun ég dveljast í um 10% af ári sem er slatti. Heilmikill slatti!

Sögu

Kolbeinar fóru í veiðiferð. Flåren heitir vatnið, Flattinge staðurinn. Flórinn á Flatengi. Ekki lofaði það góðu. Taxi í veiðihúsið. Það var þá í fyrsta sinn. Stígur tók á móti okkur. Smálenskur hreimurinn heillaði Sigurð og tóku þeir að spjalla. Sigurður tafsaði og Stígur þagði, glotti og þagði. Kofinn var höll.

Báturinn kom að gagni, sem klósett og farartæki. Aðalsteinn ræðarinn. Sigurður ræðnari.

Gedduleitin hófst. Skimað yfir vatnið. Hann var að vaka. Greinilega. Yfirlætisfullur í djúpinu.

Vatnið er eins og tíminn, blautt og kalt.

Sólin er eins og eilífðin, heit og góð.

Bjarki brosti - hann er ágætur...

En hvar var Christina?

30. apríl

Þegar ég bjó í Amsterdam var jafnan húllumhæ mikið þann 30. apríl. Það er drottningardagurinn í Hollandi þegar haldið er upp á afmæli drottningarinnar (reyndar er afmælisdagur drottningarmóðurinnar). Hér í Svíþjóð er haldið upp á Valborgarmessu (sem reyndar er 1. maí). Ég skemmti mér konunglega þessa tvo drottningardaga sem ég upplifði í Amsterdam. Ég efast um að ég muni skemmta mér jafnvel í kvöld. Skandinavískt fyllerí er einhvernveginn mun subbulegra en hollensk fyllerí. Sérstaklega unglingafylleríin.

Baráttan gegn kapitalistasvínunum

Samkvæmt könnun Neytendasamtakanna hafa eftirfarandi söluturnar valið að stinga nýafstaðinni skattalækkun beint í eigin vasa að öllu eða miklu leyti.

Við skulum sniðganga þau fyrirtæki.

Þetta eru arðræningjarnir:

Aðalhornið, Barónsstíg 27 Reykjavík
Allt í einu, Jafnaseli 6, Reykjavík
Anna frænka, Síðumúla 17, Reykjavík
Bettís, Borgarholtsbraut 19, Kópavogi
Biðskýlið, Kópavogsbraut 115, Kópavogi
Bitahöllin, Stórhöfða 15, Reykjavík
Brautarstöðin, Ármúla 42, Reykjavík
Dalsnesti, Dalshrauni 13,
Draumurinn, Rauðarárstíg 41, Reykjavík
Foldaskálinn, Hverafold 1-3, Reykjavík
Gotti, Garðastræti 2, Reykjavík
Grandakaffi, Grandagarði, Reykjavík
Grensásvídeó, Grensásvegi 24, Reykjavík
Grill-Nesti, Háholti, Mosfellsbæ
Grillturninn, Sogavegi, Reykjavík
Heimabíó, Njálsgötu 49, Reykjavík
Holtanesti, Melabraut 11, Hafnarfirði
Hvammsval, Hlíðarvegi 29, Kópavogi
Ísgrill, Bústaðarvegi 130, Reykjavík
Íshöllin, Melhaga 2, Reykjavík
Ísinn, Smáralind, Kópavogi
James Bond, Skipholti 9, Reykjavík
King Kong, Eddufelli, Reykjavík
Kópavogsnesti, Nýbýlavegi 10, Kópavogi
Leifasjoppa, Iðufelli 14, Reykjavík
Nesbitinn, Eiðistorgi 13, Seltjarnarnesi
Pólís-inn, Skipholti 50c, Reykjavík
Skalli, Hraunbæ 102, Reykjavík
Smábitinn, Síðumúla 29, Reykjavík
Svarti svanurinn, Rauðarárstíg 6, Reykjavík
Garðatorgi 1, Garðabæ
Söluturninn, Bæjarhrauni 20, Hafnarfirði
Söluturninn, Hagamel 67, Reykjavík
Söluturninn, Hraunbergi 4, Reykjavík
Söluturninn, Toppurinn, Síðumúla 8, Reykjavík
Texas, Veltusundi 3, Reykjavík
Trisdan (Skutlan), Lækjartorgi, Reykjavík
Vogaturninn, Gnoðarvogi 46, Reykjavík


Þá getum við beint viðskiptum okkar til þessara aðila í staðinn:

Bónusvídeó
Lækjargötu Hafnarfirði
Nesti (N1)
Select (Shell)
STÁ Video Kársnesbraut Kópavogi
Uppgrip (Olís)
Víkivaki Laugavegi 5 Rvík.

Á hjólunum er gleði og gaman

Ég keypti mér loksins hjól um daginn. Eftir að hafa hugsað um það frá því í janúar og skoðað hjól í boði á Blocket.se og meir að segja hringt eftir nokkrum án þess að nokkuð gerðist í þeim málum þá uppgötvaði ég litla búllu hér úti á horni sem kaupir, gerir við og meir að segja lagar notuð hjól. Ég keypti mér fagurgrænt DBS Kilimanjaro dömuhjól á 900 spenn. Svo nú geysist ég um götur Gautaborgar eins og vindurinn og læt sólina kyssa mig á ennið.

Annars styttist í Kolbeinsferðina svakalegu. Búið er að draga upp staðinn á korti með ómetanlegri hjálp Google-Maps. Með hjálp gervitungla mynda má gera sér grein fyrir afstöðu húsa og gatna sem gerir leitina að húsinu eins og leit að nál í filmuboxi.

Í sólinni

Sverige 038
Originally uploaded by hjortur.

Hér er ég bara úti í sólinni að skoða internetið og svona. Tækni og gott veður! Það er fín blanda.


Húrra!

Úr þjóðkirkjunni

Ég hef ætlað að gera það lengi en einhvernveginn alltaf gleymt því. En nú loksins prentaði ég út eyðublaðið, merkti við reitinn „Skráning utan trúfélaga“ og ætla að senda það á eftir.

Það er undarlegt að stofnun sem telur sér trú um að hún boði náungakærleik og mannvirðingu sýni stórum hópi þjóðarinnar jafnmikla mannfyrirlitningu.

Daglegt mál

Að hlaupa upp til handa og fóta

Samkvæmt íslenzku orðtakasafni Halldórs Halldórssonar ku eiginleg merking þessa orðtaks vera að bregðast á skjótan hátt við einhverjum til greiða. Það er enda sú notkun sem mér er töm. Þannig mætti segja: „Ég dæsti nú bara svona og hvíslaði með sjálfum mér hvað ég væri kaffiþyrstur og þá var nú hlaupið upp til handa og fóta og lagað kaffi, sett í pönnukökur og postulínið tekið fram!“

Ef orðtakinu er gúgglað má sjá að margir nota það í merkingunni, að gera úlfalda úr mýflugu, að fjargviðrast yfir e-u, að býsnast yfir e-u, að gera verður um e-ð út af e-u, að gera rekistefnu vegna e-s, gera mikið úr e-u, æsa sig (af óþarfa) yfir e-u o.s.frv.

Tíkarspenar

Hvaðan í ósköpunum kemur orðið tíkarspenar? Það er í merkingunni hár sem tekið er saman með teygju í hliðum. Einhver bóndadurgurinn hefur sennilega horft á dóttur sína með hárið tekið saman á þennan hátt og orðið undrandi: „Hver rækallinn er að sjá þig stelpa, eins og með tíkarspena í hárinu!“

Ranghvolfun

Hvaðan kemur sú að-því-er-virðist-vera alþjóðlega líkamstjáning að ranghvolfa í sér augunum? Er um að ræða náttúruleg viðbrögð við því að vera alveg sama, láta sér fátt um finnast, finnast eitthvað alveg fáránlegt eða drepleiðinlegt?

Er samt ekki rangt að tala um að "ranghvolfa"? Það er ekki eins og að augun snúist við í augntóftunum. Þeim er meira svona ýtt upp og færð til hliðar.

Ojæja, hvers vegna hrista menn þá hausinn, kinka kolli eða yppa öxlum...

Það er samt hægt að ranghvolfa í sér augunum þó að enginn sé að horfa. Yppir fólk öxlum í einrúmi?

En ypp, hrist og kink er svar, ranghvolf er bara viðbragð, eins og hlátur eða bros. Fólk hlær samt með sjálfu sér. Kannski sumir hlæi með sjálfum sér, hristi hausinn, ranghvolfi sér augunum og hvísli út í tómið "ég er nú meiri kjáninni".

X X X

Þegar gegnið er um Amsterdamborg má víða sjá tákn borgarinnar krossana þrjá X X X. Margir kunna að telja að um sé að ræða tengingu við kynlífsiðnaðinn sem blómstrar í borginni, en svo er nú ekki.

Krossarnir þrír eru tákn verndardýrlings borgarinnar, heilags Andrews, og standa fyrir þær þrjár ógnir sem steðjuðu að borginni á árum áður.

Hvers vegna er ég að rifja þetta upp. Jú, þetta hlaut að koma upp í hugann eftir síðasta vetrardag í Reykjavík í gær. Hætturnar þrjár eru nefnilega eldur, flóð og sú þriðja plágur.

Við skulum vona að yfir Reykvíkinga leggist ekki plága í kjölfar brunans og svo flóðsins í gær.

Það væri þó kannski skynsamlegt ef borgarbúar tækju sig saman í bæn til heilags Andrew til verndar gegn þriðju ógninni.

En þeir eiga nú svo sem Sjúkrahús Reykjavíkur....

Gleðilegt sumar annars
og afmælisbörn dagsins fá líka hamingjuóskir héðan frá Gautaborg.

Íbúð í Reykjavík

Hmm - annars er spursmál hvort einhvern vanti ekki húsgæslumann í miðbæ reykjavíkur á tímabilinu 16 maí til 20 júní. Ég gæti alveg tekið slíkt að mér. Svo sannarlega.

Góður draumur maður

Þvílíkur er spenningurinn fyrir Veiðiferð Kolbeins að mig er farið að dreyma veiðiferðir.

Já, við Kolbeinar höfum bókað okkur stugo í smálöndunum og verður haldið í hann eftir um, tja 16 daga! Hingað til hef ég aðeins fengist við silungs- og laxveiði. En í vatninu sem við ætlum að veiða í er enginn lax eða silungur heldur gedda og abborri og áll og eitthvað sem kann ekki að nefna. Mér skilst að besta leiðin við að veiða aborra sé að dýfa öngli í vatn. Besta leiðin við að veiða geddu ku svo vera sú að festa aborra á öngul og dýfa í vatn.

Sjáum til. Um helgina ætla ég að labba út á bensínstöð og fjárfesta í hræódýrri veiðistöng.

Mánudagsblogg

Á forsíðu Göteborgs-Posten í gær stóð: "Dagen då sommarvärmen kom til Göteborg". Rætt var um síðasta laugardag.

Sumahiti svo sannarlega og fyrsta grillveisla sumarsins haldin hér úti í garði. Sennilega sú fyrsta af mörgum. Merkilegt hversu mikil dásemd gott veður er.

Annars náði ég nú ekki að njóta hitans of daginn enda að ná mér eftir veikindi sem ég stríddi við í lok síðustu viku. Svo ég hélt mig mestmegnis innandyra á meðan restin af samborgurum mínum sleikti sólina.

Annars er það helst að frétta að ég borðaði kjöt í gær í fyrsta sinn í um mánuð.

Ég skellti mér í páskafrí og á meðan varð bloggergræjan sænsk.

Jamm - við Jóhanna örkuðum í páskafrí til Amsterdam. Þar hafði ég ekki verið síðan 13:30 þann 1. september 2005. Það var yndislegt að koma aftur til borgarinnar minnar litlu, ofan á fiets í sólinni framhjá grachten og skökkum kubbahúsum með stansi á bruin cafés og snæða þar bitterballen og sötra biertjes. Já, Amsterdam er í senn prettig, gezellig, geweldig og leuk!

Amsterdam er yndisleg!

Yndisleg er Amsterdam

Gulli bein, sjálfur gundurinn, var að fjalla um skáldskaparmál Megasar í tengslum við andúð föður hans á neðanbeltishúmor. Vísar hann í því samhengi í texta lagsins Gamla gasstöðin við Hlemm sem er að finna á plötunni Fram & aftur blindgötuna. Eitt af mínum uppáhaldsMegasarlögum er í slíkum neðanbeltisanda og er að finna á annarri Megasarplötu, Á bleikum náttkjólum, er hann gerði í samstarfi við Spilverk þjóðanna, og kallast Heimspekilegar vangaveltur um þjóðfélagsstöðu. Texti lagsins fjallar að mestu leyti um hlandfarir eins og meistarinn sjálfur orðar það. Það er erfitt að gera upp á milli Megasarlaga en ég er alveg á því að umrætt lag er eitt af hans helstu afrekum.

Jóhanna sæta sænska er sérlega hrifin af Megasi og hans lögum. Ég hef sagt henni það oft og tautað með sjálfum mér að því miður verði hún bara vitni að hálfri dýrðinni því ekki skilur hún textana. Hvernig líf manns væri ef maður skyldi ekki skilja textana sem Megas semur við lögin sín (eða öfugt)?

Af mér

Klukkan nálgast níunda tímann eins og óð fluga, suðandi og sveimandi. Ég sit rólegur á móti tölvuskjánum og nota áttunda tímann til að ljúka vinnu dagsins og þar með vinnudeginum. Hinum venjulega degi, sem markast ekki af vinnu heldur ljósi eða afstöðu Jarðar og Sólar, er lokið fyrir nokkru. Þannig er dagurinn afstæður eftir eðli hans og tilgangi. Dagar mínir eru fagrir, annarra dagar eru sjúkir, sumra dagar eru bæði, sjúkir og fagrir.

Nú sameinast ég öðrum nágrönnum mínum sem halda upp á kvöld, sumir með máltíð, aðrir með vöku, enn aðrir með göngu og jafnvel einhverjir með bæn. Ég ætla að halda upp á þetta kvöld með því að standa upp frá skrifborðinu, slökkva á tölvunni og skjánum og setjast fyrir framan annan skjá, annað hvort gluggann minn og horfa út eða sjónvarpið og horfa inn í það, svo lang sem óravíddir televísjónsins bera mig. Kannski inn í aðra veröld. Annan heim. Gerviheim Hollívúdd eða bara inn á fréttastofurnar í Stokkhólmi.

Litlaus eru kvöldin mín

Það var svo mikil sumarfílingur í mannskapnum á Slottsskogsgatan 79b að við skelltum okkur á Tapasbar á miðvikudagskvöldið ásamt fríðu föruneyti. Mestmegnis í sumargleði en líka í tilefni þess að Lotta var að útskrifast. Fljótlega beyttist matardýrkunin í samdrykkju og rökræður um feminisma og kyngervi, sjálfsmynd og sjálfsímyndir.

Ég kom ekki hingað til að dansa heldur til að hugsa.

Og hlaupa - uppfærsla í dag. Tveimur mínútum bætt við hlaupatímann. Þetta gengur allt betur. Ég þakka nýju smúðímorgunmatarvenjum mínum.

Svo skilst mér að Steinn&Sigurrós séu væntanleg í maí!

Nýja blöndunartækið

Joggur tekinn í dag. Ég átti víst að uppfæra yfir í stig tvö í jogg-áætluninni í dag:

A1-B2-A1-B2-A2-B2-A3-B2-A2-B2-A1-B2

A = Joggur
B = Gangur
n = mínútur


En ég var orðinn svo rútínuseraður að ég hélt við mig fyrsta stig. Það ætti ekki að gera mikið til. Uppfæri bara á föstudaginn.

Mamma hennar Jóhönnu gaf okkur grænmetisætunum svona blöndunartæki um daginn (e. blender). Tækið legið ónotað uppi í skáp síðan en núna - fyrst ég er kominn í svona rífandi sumarskap fannst mér ekki annað hægt að en að blanda mér svona drykk sem krakkarnir eru alveg vitlausir í og kalla Smoothie.

Svo á leiðinn heim úr joggnum kom ég við í ICA og valdi mér girnilegt grænmeti og ávexti.
Nú drekk ég dýrindis smúðí úr epla- og appelsínusafa, gulrót og banana með eplasídertopping.

Sælgæti!

Nú er bara vika í Amsterdamferðina langþráðu. Þar hef ég ekki verið síðan morguninn 1. september 2005 - þegar ég vaknaði upp fyrri allar aldir henti ferðatöskum inn í bílaleigubílinn og hentist af stað ósofinn, úrillur og stressaður út á Schiphol með 15 kíló í yfirvigt.

Fyrir stuttu fannst mér kunnátta mín í sænsku jafnmikil og kunnáttan í hollensku. Ætli sænskukunnáttan sé ekki nokkuð meiri núna. Ekki að ég hafi svo sem nokkra vitneskju um hvað ég kann í sænsku. Ég tala vart við nokkurn mann hér neitt. Nema þegar ég þarf að biðja um strætókort, inneign í símann eða bjór á bar.

Kannski ég ætti að fara að tala meira við Jóhönnu?

Sæla

Göteborgs Posten segir að í gær hafi verið heitasti marsdagur síðan 1859. Þetta voru víst 18,9 gráður þegar best lét. Ég var nú svo sem lokaður inni mestan part dags. Náði þó að fara út og jogga í stuttbuxum og ermalausum bol. Afraksturinn var að sjálfsögðu skráður í hlaupadagbókina!

Ekki skil ég hvað allt þetta fólk er að gera sem hangir úti í sólinni við leik og skemmtun í Slottsskogen. Er fólk ekki í vinnu? Hvaða aumingjaskapur er þetta?

Í dag er þriðjudagur - útlit fyrir PubQuiz í kvöld - ég stundaði æfingar í sextugsafmælinu um helgina hvar leikinn var leikurinn Viltu vinna milljón eða Vem vill bli miljonär, eins og það heitir víst.

Tók fram sumarjakkann, klæddi mig í hann og fór út. Þar voru allir. Slottsskogen uppfullur af fólki sem sat í grasinu, gekk um eða bara brosti framan í sólina. Fyrsti opinberi vordagurinn. Það á vel við enda skipt yfir í sumartíma eftir miðnætti.

Sextugsafmæli í kvöld - húrra fyrir því.
Þriggja ára afmæli á morgun.

Jæja - þá er maður búinn að hlaupa/ganga 7,74 km í þessari viku á meðalhraðanum 7,45 km/klst. 0,8% af áætluðum endingartíma skónna liðin. Sigurðarmál segja 10-15 gráður og sól næstu dagana. Það held ég maður snæði ljöns á morgun hér í portinu - og hvur veit, grilli jafnvel.

Joggur dagsins

Búinn að mæla hringinn. Hann er 3,87 km. Það er ágætis byrjun.

Sjá hér!

Nú er ég orðinn meðlimur í jogg.se. Þar get ég búið til hlaupaleiðir og mælt þær út. Haldið joggdagbók og allan fjandan. Sniðugt þetta internet!

Joggarinn

Annar joggur fór fram í dag. Gulla sendi mér jogg-áætlun fyrir byrjendur sem ég stúderaði í fyrradag og setti í framkvæmd í dag. Fyrsta vika er svona:

A1-B2-A1-B2-A2-B2-A2-B2-A1-B2-A1-B2

A = Joggur
B = Gangur
n = mínútur

Þannig hljóp ég samtals í átta mínútur og gekk í tólf. Fyrir utan fimm mínútna gang fyrir og eftir. Hálftíma sessjón í heildina. Heill Slottsskogshringur tekinn (Þarf að mæla hvað hann er langur).

Þetta er allt annað - ég dó ekki í þetta sinn!

Annars er orðin hefð að fara á PubQuiz á þriðjudögum. Þar vorum við í gær. Í síðustu vikur náðum við 9 réttum af 25. Í gær voru það 14. Þetta kemur hægt. Eftir tvær vikur vinnum við. Verðlaunin eru 400 króna inneign á barnum. Það má gera sér gott úr því. Ég eyddi einmitt 396 krónum þar í gær.

Stöðvum stríðið

Ungverski rapparinn Speak er eins og ég...


...friðarsinni

Og svo stytti upp

Það hætti að snjóa um hádegisbil og vorið sneri aftur með sólina í farteskinu. Þá var ekki annað hægt að setja á sig nýju skóna og hlaupa út í Slottsskogen. Ekki veit ég hvað ég náði stórum hring. Kannski kílómetra, kannski tveimur. En hvað það var langt þá drap það mig næstum. Eftir nokkurt hlaup fór að gera vart við sig stingur í brjóstinu. Ég hljóp áfram. Þá fór stingur í kvið hægramegin að gera vart við sig. Ég hljóp áfram. Blóðbragðið fór að magnast í munninum og litlir hvítir dílar svifu fyrir augunum á mér. Ég hætti að hlaupa og labbaði, eða hálfskakklappaðist, í átt að búðinni. Ég var aðframkominn. Eitthvurt slím fór að renna uppávið, held ég úr lungunum og allir púlsstaðir æðakerfisins voru þrútnir, varirnar dofnar og suð fyrir eyrum.

En skórnir eru góðir og lappirnar á mér sáttar, það er bakið líka.

Á morgun reyni ég aftur.

Og svo fór vorið

Það sneri við og fór aftur heim. Hvar sem vorið á nú heima, fyrir sunnan a.m.k. Hér snjóar! Það verður því ekki farið út að jogga í dag. Sko - ekki byrjaður á jogg-lífstílnum og strax farinn að finna mér afsakanir fyrir að fara ekki út. Annars átti þetta að vera sumargjörningur hjá mér og það er ekki beinlínis sumar núna... ekki í dag.

Annars var farið í bíó í gær og séð the Departed. Það er góð mynd. Þar notar Scorsese lagið Gimme Shelter enn einu sinni. Þetta er í þriðja sinn sem hann notar það lag, svo ég viti til a.m.k.

Sunnudagsbloggur

Það er fallegur sunnudagur hér. Hlýtt og sól. Það heltist hér yfir hagl og rok í um tvær mínútur. "Íslenskt veður!" hrópaði Jóhanna forviða.

Ég fór seint á fætur enda engin ástæða til að vera að rjúka framúr þegar maður hefur svo sem ekkert betra að gera en að liggja í rúminu og hugsa. Ég kom hingað ekki til að dansa, heldur til að hugsa!

En letikastinu lauk og ég hoppaði á fætur og fór að flokka. Flokka rusl. Hér í Svíþjóð er manni nefnilega gert auðvelt fyrir að flokka rusl. Þannig eru t.a.m. dagblaðagámar við hliðina á sorptunnunum hér heima. Einnig er þar sérstök tunna fyrir lífrænt sorp. Svo er hér úti á horni móttökustöð fyrir endurvinnanlegt efni, s.s. gler, plast, pappa og dagblöð, einnig er þar tekið við rafhlöðum og garðaúrgangi. Þessar stöðvar eru reyndar tvær hér steinsnar, ein í vestur í um þriggja mínútna labbi, hin í austur í um tveggja mínútna labbi.

Svo gerðist hið stórmerka í gær. Ég keypti mér jogg-skó. Nú verður joggað sem aldrei fyrr, enda hef ég aldrei fyrr joggað. En með þessa jogg-paradís í hverfinu, Slottsskogen er nú ekki annað hægt. Svo nú verður farið út að hlaupa í hádeginu. Ekki að hlaupa á eftir strætó eða kvenfólki heldur bara að hlaupa eitthvað út í bláinn til þess að hlaupa. Það er kannski kjánalegt en eitthvað þarf ég að gera til að sporna við að folkölið setjist utan á mig og skrokkinn minn allan.

Svo mótmælti ég í gær.

Vordraumar

Hér vorar sífellt. Og með vorinu vakna draumar, já og kannski ástarþrá í brjóstum á ný. Kolbeinar líta hver annan ylhýrum augum og planéra veiðferð á til Smálands. Stuga hefur verið bókuð og árabátur fylgir með í kaupunum.

Er ekki tilvera dásamleg.

Fyrir aftan mig skýn sólin og smáfuglar kvaka, tísta og syngja, sitjandi á trjágreinum sem ber við bláan himin. Í dag ætla ég að vinna vinnuna mína og sjá svo til hvort kannski verði enn sól á lofti þegar ég losna. Þá vil ég út. Út vil ek. Ekki til að dansa, heldur til að hugsa.

Þessi bloggur hefur breyst í samræðuvettvang á milli mín og Sigurðar...

Pub Quiz

Ég tók mér langan göngutúr eftir vinnu í gær. Hann leiddi mig á Notting Hill í hið vikulega Pub Quiz. Við gátum nú ekki nema 9 spurningar af 25, en það stafaði reyndar mestmegnis af vankunnáttu í sænskum samfélagsmálum - og reyndar því að ég bara hreinlega vissi ekki hvað höfuðborg Möltu heitir. Ég veit það núna og mun aldrei gleyma.

Ég held við förum á Pub Quiz næsta þriðjudag.

Vinnutörn

Hér hef ég að mestu setið síðustu 24 tímana. Hlekkjaður við tölvuskjáinn.
Ég fékk mér þó göngutúr í blíðunni í gær. Hvílík dásemd. Eins og íslenskur sumardagur í kaldari kantinum. Sól, 9 stiga hiti, gola. Úti á götum sá maður skyndilega fólk. Gamlar konur, ungar konur sem ýttu barnavagni á undan sér, börn, gamlir kallar og verkamenn. Aðrir voru líklega í vinnunni.

Nú er allt að vakna til lífsins. Og hér er ég glaðvakandi snemma að morgni og vinni.
Nú ætla ég að standa upp, malla kaffibaunir og hellar þeim í könnu og hella út á þær vatni. Láta standa stund, pressa með síu og drekka.

Annars gaf ég mér kvoletístund í gærkvöldi með folköl og brauðsneið fyrir framan sjónvarpið og horfði á 100 Höjdare. Það er alveg frábær þáttur þar sem hinir heimsfrægu Filip og Fredrik heimsækja skrítið fólk í Skandinavíu. Mæli með því við alla að kíkja á þættina. t.d. klippur hér.

Nálgast vorið?

Þeir sögðu mér það í óspurðum fréttum að úti væri 9 gráðu hiti. Enda heyri ég fuglana tísta og gái ég snöggt út um gluggann sé ég sólina skína yfir Slottsskogen. Kannski er vorið bara rétt ókomið. Kannski.

Ég drekk amk kaffið mitt úr bollanum mínum. Kaffið malaði ég áðan í kaffikvörninni sem ég festi á eldhúsvegginn í gær.

Maður finnur sér nú sitthvað til dundurs hér í henni Gautaborg.

Þunnudagur

Það var haldin hátíð í gær. Auðvitað fór það svo að Ark vann.

Hér ætlaði ég að fara að röfla eitthvað um endurvinnslu en nú nenni ég því ekki

farinn að elda

Laugardagur og svona

Thad er laugardagur. Af thví tilefni, og thar sem í dag er fyrsti frídagurinn minn í... tja sídan 25. febrúar, var farid í baejarferd. Verslud var peysa í H&M og baekur í Wettergrens og áfengi í Systembolaget og matur í Hemköp. Semsagt allt saman saensk fyrirtaeki.

Í kvöld er svo hátíd. Lokakvöld Melodifestivalet. Nú raedst hvor Ark komist áfram. Lagid má sjá og heyra á Músikbloggnum.

Ferðalög

Ferðir og ferðalög hafa verið fyrirhuguð.

Amsterdamferð verður farin um páskana. Ó,hvílík dásemd! Svo er það Kolbeinsferð í Småland fyrstu helgina í maí. Ó sá unaður. Íslandsferð í maí og júní og partur af henni er veiðiferð í Miðfjarðará. Ó öll sú dásemd og dýrð

dregur okkur ómótstæðileg til sín....


Annars vil ég minna á að eftir 15 maí hefst beint flug til Gautaborgar frá Reykjavík. Einnig er hægt að komast hingað í gegnum Köben. Nú eða þá frá London. Hingað er reyndar hægt að koma frá London fyrir aðeins 12 pund.

Það er ekki mikið...
hmmmm

Mogunstund

Ekki veit ég hvað klukkan var þegar GP skall á forstofugólfið hjá okkur. Það var a.m.k. enn myrkur úti. Við vöknuðum bæði með andfælum, enda ekki vön umgangi um þetta leyti sólarhringsins. Við létum þó eiga sig að fara framúr til að aðgæta, enda virtist ekki um meiri umgang að ræða. Blaðið lá enda kyrrt á forstofugólfinu þar til ég sótti það uppúr hálf níu.

Jú, við fengum okkur sum sé prufuáskrift af Göteborgs Posten og fyrsta eintakið kom í dag. Tilveran er smátt og smátt að skjóta rótum á milli okkar og hér.

Jack Johnson og vinir hljóma upp herbergið hvar ég sit við vinnu en úti tísta hvorki fuglar né aðrar verur. Þokumistur liggur yfir öllu svo vart sést í Slottsskogen sem þó er ekki nema í um 100 metra fjarlægð frá okkur.

Samt finn ég að vorið er þarna, rétt handan við skóginn. Kannski það komi í heimsókn um helgina!?

Condecco

Stundum, af og til, þegar ég er kominn með algjört ógeð á að hanga einn heima. Öllu heldur vera einn við vinnu heima hjá mér. Varla er hægt a tala um að ég hangi einn heima þegar ég sit sveittur við vinnu. En stundum fer ég út. Pakka tölvunni ofaní tösku og hleyp út á kaffihús. Condecco heitir það og er eitt af fjölmörgum útibúum hér í bæ. Þetta er í þriðja sinn sem ég kem hingað og í dag, eins og í öll önnur skipti, það er hin tvö skiptin, bæði hin, er í gangi vídeóupptaka af tónleikum Robbie Williams. Mér þykir það undarlegt sjónvarpsefni því (blessunarlega) fylgir því ekki hljóð. Í hver sinn sem ég lít upp af tölvuskjánum blasir því við mér Robbie þessi, hlaupandi, dansandi, hoppandi og í kringum hann misklæddar konur.

Kannski er þetta ekkert skrítið...

Annars eru helstu tíðindi dagsins (gærdagsins) að mokkurinn birti eftir sig færslu. Þar les ég að hann les mínar færslur og það er gott til þess að vita.

Honum og Sigga og fleirum, til ánægju, eflaust, tilkynni ég að ég skal hætta að nota bloggur í karlkyni. Reyndar hætta að nota orðið bloggur yfir höfuð og nota þess í stað vegó, sem stuttstöfun á orðinu vefdagbók (borið fram eins og LEGO).

Eða ekki

Hjörtur og hirtirnir

Það viðrar svo vel hér í Gautaborg í dag svo ég fékk mér göngutúr um Slottsskogen hér við hliðina. Þegar ég var á vappi á milli trjánna tók ég þessa mynd. Ef vel er að gáð má sjá dádýr á miðri myndinni. Þau búa þarna í skóginum og hoppa glöð og fegin um.

Það er reyndar merkilegt að steinsnar frá þar sem ég fann dádýrin una sér frjáls í skóginum voru hirtir lokaðir innan girðingar skógargestum til yndisauka.

Ásamt páfuglum, öndum hestum og öðrum dásemdum náttúrunnar.

Lífið er alveg ágætt stundum... sérstaklega þegar veðrir er svona yndislegt.

Útvarp

Á sunnudögum frá 10-12 er hægt að hlusta á Íslendingaútvarp sem starfrækt er hér í Gautaborg. Ég ákvað að athuga hvað þar færi fram og stillti á 103,1. Síðasta hálftíman hefur ómað klassíks tónlist hér um allan salinn. Mér heyrist þetta vera Wagner mestmegnis, a.m.k. Brúðarmarsinn hans hérna áðan og hreinlega heyrist mér þetta bara vera Lohengrin komplett...

Jóhanna kallar á mig í morgunmat, sem er nú nær því að vera hádegismatur...

laugardagur til vinnu

það er svo sem ekki mikið mál að vinna um helgar. ég stíg upp úr rúminu og sest við skrifborðið, jafnvel á nærklæðunum einum, með úfið hár og óþrifinn. í dag verður unnið og unnið þar til kvöldið kemur.

internetið kom en þá fór rafmagnið...

rafmagnið kom aftur... og internetið fór ekki

við skulum vona að internetið og rafmagnið uni sér saman hér á Slottsskogsgatan 79b

Forvitnilegt

1. Närjeholme, Sodermanlands Lan, Sweden
2. Kópavogur, Gullbringusysla, Iceland
3. Tromsø, Troms, Norway
4. Huddersfield, Kirklees, United Kingdom
5. Närjeholme, Sodermanlands Lan, Sweden
6. Ishøj, Kobenhavn, Denmark
7. Reykjavík, Gullbringusysla, Iceland
8. Bobigny, Ile-de-France, France
9. Tromsø, Troms, Norway
10. Keflavík, Gullbringusysla, Iceland
11. Göteborg, Vastra Gotaland, Sweden
12. Paris, Ile-de-France, France
13. Reykjavík, Gullbringusysla, Iceland
14. Kópavogur, Gullbringusysla, Iceland
15. Reykjavík, Gullbringusysla, Iceland
16. Copenhagen, Staden Kobenhavn, Denmark
17. Reykjavík, Gullbringusysla, Iceland
18. Chicago, Illinois, United States
19. Kópavogur, Gullbringusysla, Iceland

Bredbandsbolaget

Á dyrnar hér bankaði vinalegur maður. Hann stakk mæli í símainntakið og hljóp niður í kjallara. Hann kom aftur upp með internetið

nú er veröldin bjartari

svo er ég líka búinn að nota netið til að bóka far til Amsterdam um páskana!

skúrinn - skúrin

Já. Sá mysingur hefur verið uppi að ég muni aðeins staldra við á landinu (Íslandi) í þrjá daga þarna í maí. Það er nú ekki svo heldur verða þeir þrjátíu fimm.

Þremur dögum eftir sautjánda júní flýg ég til baka hvert ég kalla heim.


Eriksnet bjargar deginum...

á mánudag munu höfuðstöðvar Bredbandsbolaget brenna... ég hringdi í þá áðan og tilkynnti þeim.

Blue mountain

Það er nokkuð betra í mér skapið í dag. Hvers vegna, veit ég ekki. Enn er netlaust heimilið þó vissulega sé þar komið mótald eitt. Ég vorkenni því greyinu því það er eflaust allt af vilja gert. Það hamast og hamast en nær ekki að miðla okkur neinu neti, hvorki þráðlausu né þræddu.

Kannski er skapið betra því ég hellti úr skálum minnar reiði yfir sænskan Åkon einhvern, eða hvað hann nú heitir. Hann vinnur hjá Bredbandsbolaget við að hlusta á reitt fólk. Svo ég hrindi í hann á níundatímanum í morgun og spurði hann kurteislega hvort ég mætti spjalla örlítið við hann á ensku (því ekki get ég fyrir mitt litla líf tjáð mig um netvandræðin á sænsku, og varla heldur skammað nokkrar sál, a.m.k. ekki með neinum árangri, því mér skilst að sænskan mín sé í besta falli krúttleg og skondin). Åkon, eða hvað hét hann, sagði rogginn að auðvitað gæti ég talað ensku við hann, hann væri sérlega fær á enskri tungu og hún væri honum í raun sem annað móðurmál.

Svo ég þyrlaði upp á hann skömmum og leiðindum og einni og einni hótun og lauk svo máli mínu á því að segja: "Or I simply have to take my business elsewhere!"

Åkon sagðist ekkert geta gert en bað mig vinsamlegast að endurskoða hug minn því hann vonaði svo sannarlega að ég héldi viðskiptum mínum áfram við fyrirtækið. Ég hummaði eitthvað og hnussaði og ætlaði svo að biðja um að fá að tala við yfirmann hans eða einhvern sem gæti hjálpað mér þegar sambandið slitnaði og góðleg konurödd tjáði mér á sænsku að því miður væri ekki nægileg inneign á kortin mínu til að halda samtalinu áfram.

öfuguggar

svíar eru öfuguggar. hér er allt öfugt og viðsnúið.

á sænsku er fæðingardagurinn minn: 760903 - þetta þurfti ég að skrifa í þrígang í dag og í öll skiptin ruglaði ég tölunum 760309 var einhvernvegin rökréttara. ég er nefnilega ekki fæddur níunda mars - eins og til dæmis tintin.

í venjulegum löndum snýr maður segulröndinni niður og til hægri þegar maður notar hraðbanka. Hér er það upp og til vinstri. Ég þarf alltaf að snúa kortinu mínu í nokkra hringi til að finna réttu leiðina.

í dag er ég fúll út í allt sem er sænskt. nema jóhönnu - þó vissulega taki hún reiði mína persónulega.

Sumarheimsókn

Ég mæti í sumarheimsókn til Íslands þann 16. maí. Ég kem til að fagna þjóðhátíðardegi Norðmanna, afmæli móður minnar og þjóðhátíðardegi Íslendinga. Þremur dögum síðar fer ég heim.

Annars fær steinnsteinn óskir til hamingju vegna þess að hann á afmæli í dag og er þrítugur.

Sjáið hvað hann steinn var fallegur þegar hann á sínum yngri árum.

Steinn ei líkist steinunni pé,
stjúpföðursystur sinni.
Ég er eins og jólatré
ég er í hreppsnefndinni.

Farangur

Ég fór á krá í gær. Pustervik heitir staðurinn. Reyndar varla krá. Meira svona skemmtistaður. Sá/sú sem hannaði innanrými staðarins hefur greinilega haft til hliðsjónar nestisstofuna í Hagaskóla eins og hún var þarna í kringum '90. Í dag er ég í sömu peysu og ég klæddist á barnum ígær. Sniðugt þetta reykingabann á börum.

Farangur. Er það eitthvað sem angrar mann á ferðalögum? Svona eins og munnangur er eitthvað sem angrar munninn manns. Er þetta orðið angur sem merkir lítið dust, sáldur eða álíka.

Iss - þetta er bara viðskeytið -angur.

Ég verð auðmaður innan skamms

Þetta er stórkostlegt! Auður minn vegna GoogleAds er nú orðinn 2,39 dollarar. Það gera um 160 krónur íslenskar, sem eru mér reyndar lítils virði þessa dagana. Tæpar 17 krónur sænskar eru þetta. Ég gæti t.d. keypt fyrir það Samuel Adams Double Bock í Systembolaget...

Ég þakka gestum músíksbloggsins pent fyrir. Hvur veit... kanski ég eigi nóg fyrir sex svona kvikindum um helgina?

Snjór

Og þá fór að snjóa... Ég tók mér göngutúr sérstaklega til að njóta snjósins. Hann er nokkur. Snjórinn. Á Íslandi er sagt frá honum í fréttum. Þar er talað um ófærð og viðvaranir um að hreyfa ekki bílana sína og að landið sé allt á heljarþröm. Hafið ekki áhyggjur. Það liggur aðeins ökladjúpur snjór yfir öllu. Ekkert sem Jeppaþjóðin í norðri myndi láta slá sig út af laginu.

Annars er mestmegnis unnið þessa dagana. Varla farið út úr húsi. Unnið til sjö og eldaður matur og að honum loknum er maður of þreyttur til að gera nokkurn andskotann.

Annars er ég orðinn svo peníngagráðugur að ég ætla að gera mér músíkbloggin að féþúfu. Ykkur er velkomið að kíkja þangað inn og smella á auglýsingarnar hægra megin. Kostar ykkur neitt en getur gert mig að auðmanni. Fram til þessa hafa tekjur mínar þar verið o,43$.

Að sjálfsögðu var það Beggars Banquet sem ég ræddi um. Það er elsta stónsplatan mín. Það er skömm. Skömm á mínu heimili.

Á morgun ætla ég að gera eitthvað í því... Nei! Á laugardaginn.

Kennitala

Það kom að því að mig langaði/ég þurfti að nota sænsku kennitöluna sem mig grunaði að búið væri að úthluta mér. Ég bjóst allt eins við því að fá send gögn hingað heim þar sem ég væri boðinn velkominn í sænska velferðarkerfið og ég fengi upplýsingar um hver kennitalan mín væri ásamt kannski einhverjum upplýsingum. Nú er liðinn einn og hálfur mánuður og kominn tími til að grennslast fyrir um þetta. Enda þörf á kennitölunni (vegna tryggingamála þar sem nú eru fjórar tölvur á heimilinu, tölvuskjár og svo náttúrulega búslóðin öll).

Svo ég hringdi. Jújú það er löngu búið að úthluta þér kennitölu. Jájá, var aldrei meiningin að senda mér um það gögn eða láta mig vita. Tja ég get svo sem sent þér þetta núna. Tja viltu ekki bara segja mér hver kennitalan er. Jú ég geri það og svo sendi ég þér gögn um það heim til þín.

Kannski er búið að úthluta okkur interneti fyrir löngu - hvur veit - kannski heitir internetið okkar eriksnet...

Já

Og þannig gerðist það að mánudagur steig enn einu sinni upp. Einu sinni enn. Unnið eins og vanalega á mánudögum. Nema nú með tveimur skjáum. Það er gott. Það er betra. Er það best? Í græjunum ómar Metric. Kannski ég tali um Metric á ensku á músíkbloggnum. Músíkbloggnum er ætlað að koma til móts við bókanjarðablogginu hans Sigga. Endalausar vangaveltur um eitthvað sem svo enginn les. Ojæja. Ég les nú svo sem bókabloggið hans Sigga. Og það er meirasta á íslensku. Músíkbloggurinn minn er ekki á íslensku.

Ég nota hvorugkyn þegar ég tala um bloggið hans Sigga, í samræmi við málvitund hans. En bloggur þegar ég tala um minn blogg. Er það ekki allt í lagi?

Einu sinni ákvað ég að skrifa ávallt bandaríkin með litlum staf. Ég hefi staðið ágætlega við það....

nóg um það aftur að vinnu

Nýr skjár

Ég tók mér far með sporvagni númer 6 niður á Backaplan í gær. Gekk inn í Siba og keypti mér tölvuskjá. 19" philips flatskjá. Svo nú hefi ég tvo skjái fyrir framan mig. Internetið, Acrobat reader og MultiTerm á nýja skjánum og Word og Trados á tölvuskjá fartölvunnar, ásamt stjórnborðinu sjálfu.

Nú er bara að finna sér lyklaborð (sem ég gleymdi í gær) og þá er vinnustöðin hér fullkomnuð. Tja... þyrfti að vísu alminniligan stól... en eitt í einu kallinn minn, eitt í einu.

Jú, svo má internetið fara að detta inn svo ég geti hætt að níðast á honum Erik blessuðum.

Talandi um Erik - þá heyrði ég að Eric Hawk myndi sjá um okkar mál í Helsinki í maí! Húrra fyrir því... Hann mun þó ábyggilega ekkert eiga í vini mína í The Ark... sem ég vona svo sannarlega að komist áfram úr Melodifestival hér í Sverige!

Áfram Ark!!!!


Sjá á músíkbloggnum.

Jú skyndilega var bara kominn föstudagur án þess að ég gæti nokkuð aðhafst. Þessi vika hefur flogið, máski mestmegnis vegna þess að ég hefi verið við vinnu. En það er svo sem gaman í vinnunni enda vinn ég heima og sit við hliðina á geisladiskasafninu og þannig hef ég allt í einu tíma til að hlusta á diska sem ég hefi ekki heyrt lengi. Búinn að skruna í gegnum Stones safnið sem er nú merkilega stórt en samt svo smátt ef miðað er við allar útgefnar Stones plötur. Ég tel 12 plötur, og þá eru taldar með safnplötur og þess háttar. Það er líka kannski til marks um eitthvað að elsta platan í safninu er frá 1968. Hvaða plata skyldi það nú vera?

annars er komið nýr músíkbloggur á netið.

gátan var getin!

Getin var hún góð
gátan hér var að framan*.
Að launum hlýtur ljóð
lamdi ég því saman.
prísinn hlýtur próð**
Parísardaman.


*framan: merkir hér neðan
**próð: líklega prúð

þýðir ekkert

Hér var ég búinn að koma upp sérlega fínu hlekkjakerfi þar farið er eftir meginreglunni "þú hlekkjar mig og ég hlekkja þig". Þá raðast hlekkirnir í hlutfalli við heimsóknir sem koma úr frá hverjum hlekk. Nú er þetta fína hlekkjakerfi horfið og eftir standa þeir sem ekki hlekkja mig.

Sögnin að hlekkja er hér bein þýðing á hinn ensku 'link'. Þetta er líklega dæmi um afleita þýðingu og yrði hafnað af kollegum mínum. En fokkitt! Ég fæ ekki borgað fyrir þýðingar á þessum blogg svo mér er nokk sama.

Í græjunum syngur Bjarni hvíti lag sem mig minnir að sé eftir Villa Jóelsson.

Verðlaun hlýtur sá eða sú sem veit um hvaða tónlistarmenn er rætt og hvert lagið er.
Verlaunin eru staka sem birtast mun á þessum blogg.

Bara að prófa svo sem

Annars má sjá þess mynd í samhengi hér

Er miðvikudagur?

Jú svo er víst, og ekki eins og það skipti nokkru andskotans máli. Hér sit ég og svína á Erik einhverjum sem láðst hefur að loka fyrir þráðlausa netið sitt. Ætli ég stilli mig samt ekki um að sækja bíómyndir og klám á netið í þetta sinn. Í þetta sinn.

Í gær var mestmegnis setið og unnið. Ég held þessi heimavinna verði mestmegnis til þess. Að ég sitji bara og vinni. Hver verða skilin vinnu og heimilis þegar maður vinnur heima? Það verða óljós ef einhver! En samt náði ég að slíta mig frá vinnunni heima og vinda mér í húsverkin. Eldamennskuna. Þar sem ég er mestmegnis orðinn afhuga kjöti... afhuga er máski ekki rétta orðið. Þar sem ég snæði sjaldan kjöt og mestmegnis grænmeti, baunir, grjón og pasta, hefi ég reynt að breikka matarúrvalið, baunabuff hefi ég nú gert að sérgrein minni. Í gær eldaði ég dýrindis baunabuffbollur einhverjar, laumaði inní þær ýmsu góðgæti og bar fram með hrísgrjónum, gúrku og tómötum og hvítlauskjógúrtsósu.

Jóhanna opnaði rauðvínsflösku og drakk hana.


Það er eins og einhver sé
aldrei hérna inni.
Ég er eins og jólatré
ég er í hreppsnefndinni.

Ég virðist kominn í ritdeilur við veður-Sigurð í kommentakerfinu hans. Þær snúast mest megnis um það að ég er að reyna að sannfæra hann um forsendur við útreikninga á raunverulegri kjörsókn í stúdentaráðskosningum. Var ég svona heilaþveginn er hef ég nokkuð til míns máls?

Hins vegar má ekki skilja það svo að ég sé svo mikil röskvusál að ég megi ekkert slæmt heyra um þann félagsskap. Ég skal vera fyrstur manna til að segja að skítkastið í Stúdentaráði er yfirgengilegt og ég hefði aldrei trúað því hversu langt fólk er tilbúið að ganga í undirferli og svikráðum, blekkingum og lygum. Þarna eru í raun á ferð, ekki bara uppeldisstöðvar, heldur hreinlega svo kallað boot-camp fyrir upprennandi stjórnmálafólk. Skítkastið sem ég upplifði kom þó mest úr annarri áttinni, frá þeirri fylkingu sem ég starfaði ekki í. Þar horfði ég í augun á fólki sem ég vissi fyrir víst að var að ljúga og málflutningur þess einkenndist af blekkingum og maður fann svikráðin sveima yfir höfðunum á því. En kannski fólk hinum megin við borðið hafi sambærilega sögu að segja. Hvað veit ég?

Það var kannski þess vegna sem ég bjóst við öllu illu þegar loks kæmi að því að Vaka tæki við.

En eftir að hafa farið rækilega yfir sögu Stúdentaráðs og skipulagið þar sýnist mér að engu síður, þrátt fyrir sandkassaleikinn títtnefnda, að ráðið hafi aldrei verið öflugra en einmitt þegar tveggja fylkinga kerfi hafi verið í gangi.

En nóg um það - ég spurði Jóhönnu hvaða ártal hún vildi hlusta á og hún svaraði 1950, svo nú hljómar Duke Ellington í stereó! Mér datt í hug, þegar ég loks fjárfesti í geymsjúniti fyrir geisladiskana, að raða þeim krónólígískt. Það gæti verið skemmtilegt... erfitt en gaman!

Ekkert svar

ekkert hljóð

frá netfólkinu ... yppir bara öxlum og hugsar um eitthvað sænskt ... vænti ég

við spurðum afhverju við fengjum ekki net. ekkert net í húsinu var svarið. en nágranninn okkar NÝI er með net. ekkert svar. ekkert hljóð....



...bara blóð

Ég er að hlusta á Lou Reed

fór í gær og keypti eina plötu með M.Ward eina plötu með Jack Johnson og eina plötu með Peps Persson.

Samt hlusta ég bara á Lou Reed

þá er maður kominn heim. já, ég á heima í gautaborg.

til okkar flutti nágranni. hann varð nú svo sem ekki nágranni fyrr en hann flutti hingað. en þessi nágranni er tengdur internetinu og beinir því þráðlaust hingað inn í íbúðina til okkar. ég nýti mér það nú og vinn hér heima. á meðan hlusta ég á AC/DC og Suptertramp. Ég fíla bæði böndin í tætlur.
Þegar ég var unglingur gekk ég um tíma í svartri pakkúlpu. muniði, sem fengust í vinnufatabúðinni og voru yfirleitt svartar með neó-órans innklæði, eða hvað það heitir nú aftur þetta sem er innaní jökkum, fóður? Þær voru svo sem líka til grænar og bláar, en í Hagaskóla gengu menn í svörtum svona jökkum. Þá var í tízku að næla á ermi nælur alls kyns, borða og bætur. Á mínum jakka var bót sem merkt var AC/DC og sýndi ógurlegt bjarndýr baðað í ljósum logum. Einn dag var ég spurður hvort ég fílaði "eisídísi" Ég hafði ekki hugmynd um hvað maðurinn var að tala um.

Þá var ég barn og þekki bara bítlana og rolling stóns. nú veit ég betur og veit svo sannarlega hverjir AC/DC eru.

Á morgun munum við athuga hvers vegna í ósköpunum nýji nágranninn er með net en við ekki.

stúdentaráð og svona

Röskva sigraði í gær með einhverjum 20 atkvæðum. Ég hélt mér væri orðið nokk sama um stúdentapólitík en engu síður gladdist gamla Röskvuhjartað við tíðindin.

Það var svo sem auðvitað að mér væri ekki sama um stúdentapólitík, enda stúdentaráð bráðnauðsynlegur hagsmunaaðili sem hefur áorkað ótrúlega miklu í gegnum tíðina. Þannig eru t.d. réttindi stúdenta við HÍ mun meiri og betri en í háskólum víða erlendis.

Ég er þess reyndar fullviss að einmitt vegna slagsmálanna á milli Vöku og Röskvu hafi jafnvel náðst meiri árangur en ella. Fylkingarnar hafa lagt svo mikið kapp á að halda áhrifum í ráðinu og helsta leiðin til þess er að sjálfsögðu að láta verkin tala.

En í þennan ríg fer ótrúleg starfsorka og tími og væntanlega má gefa sér að fundir stúdentaráðs yrðu mun skilvirkari ef menn einbeittu sér þar frekar að hagsmunagæslu fyrir stúdenta en að vernda hag fylkingarinnar sinnar. Að sitja stúdentaráðsfundi er án ef eitt að því leiðinlegasta sem ég hef gert um ævina.

Ég var þess vegna spenntur að sjá hvaða áhrif það hefði þegar fylkingarnar tvær, Vaka og Röskva, settust saman í meirihluta. Hvor það myndi efla eða veikla stúdentaráð. Ég er ekki frá því að starfið hafi í raun orðið lakara. Í það minnsta hefur minna borið á stúdentaráði að undanförnu. Og það getur varla stafað af því að minni þörf sé á ráðinu eða að verkefnin séu eitthvað færri. Nemendum Háskólans fjölgar stöðugt án þess að skólinn stækki nokkuð að ráði og vandi hans eykst sífellt í samræmi við það. Neysla eykst og verðlag hækkar stöðugt í þjóðfélaginu án þess að námslán nái að fylgja því eftir á nokkurn hátt og leigumarkaðurinn í Reykjavík er hreinasta helvíti.

Það verður því spennandi að sjá hvort Röskva nái að blása aftur lífi í alvöru stúdentabaráttu næsta árið eða hvort dagar fylkinganna séu máski bara taldir. Breytingum á skipulagi ráðsins sem Háskólalistinn boðar hefur a.m.k. verið hafnað. Gömlu fylkingarnar tvær standa svo að segja hnífjafnar en nú aftur ein í minnihluta og önnur í meirihluta.

Skítkastið getur hafist á ný. Við erum komin aftur í sandkassann - hvur veit - kannski er það bara málið?

T.V.U.

The Velvet underground er ein af þessum hljómsveitum sem ég hefi ekki hlustað nægilega á. Einhvern veginn gleymt þeim dálítið. Kannski er það bara vegna þess að ég hef aldrei náð að heillast sérstaklega af Lou Reed.

Sumum finnst það skrítið. Að ég fíli Velvet Underground en ekki Lou Reed.
Tja t.d. fíla ég Rolling Stones alveg mega. En ekki Mick Jagger.
Eða Bítlana en ekki Paul McCartney.

Hins vegar Justin Timberlake en ekki 'N Sync

Eða... tja!

Mökkar af reyk

Ég mundi reykjarmökkinn þegar ég steig inn á Boston. Ég var satt best að segja búinn að gleyma hvað hann var mikill. Eru ekki til reglur um loftræstingar á vínveitingastöðum? Líklega ekki. Þær eru þá annað hvort allt of vægar eða þverbrotnar á hverju kvöldi.

En Boston er huggulegur pöbb. Til hamingju með það.

Hér á ég ekki heima. Það finn ég nú. Enda er ég skráður Hjörtur Einarsson - Svíþjóð í þjóðskrá.

Þjófar á ferð

Töskunni minni var stolið á Kastrup í gær kvöldi. Einhvern tímann á milli þess sem ég ræddi við bretann David og þegar ég keypti International Herald Tribune. Ég hef David ekki grunaðann. Frekar einhvern af þessum fulli Íslendingum sem voru að sniglast í kringum mig.

Endurunnin ást

Vince Vaughn vill endurvinna ástir Aniston.

Skemmtilegt!


Ég sat í sporvagninum áðan og horfði á fólk. Nú tekur sporvagnsferðin svo stuttan tíma að vart tekur því að lesa í bók á meðan. Í sporvagninum hlustaði hver á sína tónlist. Allar nema ég voru með heyrnartól í eyrunum og hlustuðu á sína eigin „persónugerðu“ tónlist.

var það ekki síminn sem auglýsti persónugerðu símana, eða hringitón...

persónugerður hringitónn

fokkitt

ég er farinn til köben

skål!!

Bless líf

Í gær sá ég kvikmynd á kvikmyndahátíðinni miklu hér í bæ. Hún heiti Bless líf (e. Goodbye, life). Hún er írönsk og fjallar um konu stríðinu á milli Íran og Írak sem stóð meginhluta níundaáratugarins. Myndin var skemmtileg og sorgleg í senn. Sem sagt stórgóð.

Hér er ekki beinlínis farið að vora - en dag hvern verður örlítið bjartara og það kætir sálina. Nú er orðið bjart úti fyrir klukkan níu en fyrir viku var enn dimmt á þeim tíma.

Ég er á nýja safninu og þýði - á morgun fer ég til Köben...


Eins og verk í vinstra hné
voðalegan finni.
Ég er eins og jólatré
ég er í hreppsnefndinni.

Pedagogik

sit á safni. ekki með ákveðnum greini í þetta sinn þar sem ég hefi ekki rætt þetta safn áður. sit semsagt á öðru bókasafni. reyndar er þetta háskólabókasafnið, en ekki aðalsafnið heldur safnið í uppeldisfræðideildinni. jóka skráði sig fyrirvaralaust í uppeldisfræði og hún situr nú við hlið mér og les fyrir tímann á morgun. þetta er hið huggulegasta safn. spánnýtt og töff. internetið er hér svo hér get ég unnið. auk þess styttri sporvagnsferð. sem er svo sem ekkert endilega af góðu þar sem ég það eru mínar helstu lestrarstundir. svo nú verð ég lengur að klára fast food nation, sem er ekki gott því ég verð reiðari með hverri lesinni blaðsíðu og hlakka því til að klára hana.

ég bækurnar og blöðin sé
á bókasafni inni.
ég er eins og jólatré
ég er í hreppsnefndinni.

moggablogg

þetta er svo sem ekki mogga bloggur en þessi færsla fjallar um mbl.is

þar stendur að Airbus hafið komið til Íslands til að æfa lendingar í íslenskum hliðarvindi. Ég og Christian vinur minn ræddum eina kvöldstund í Amsterdam um natíónalíseríngu og komumst til dæmis að því að það væri vart hægt að kenna t.d. sauðkindir eða kýr við þjóðir. Kannski eru margir ósammála. En, getur vindur verið íslenskur? Það er oft rætt um íslenska veðráttu, svona yfir höfuð. En er hægt að ganga svo langt að segja að hliðarvindur sé íslenskur? Spursmál.

Annað af mbl.is í dag. Þar er rætt um Dr Jón Braga Bjarnason, prófessor í lífefnafræði við Háskóla Íslands, sem hefur „eytt þrjátíu árum í að rannsaka próteinkljúfandi ensím sem rífur próteinviðtakann á veirum þannig að þær geti ekki sýkt heilbrigðar frumur mannslíkamans.“ Þannig hefur hann fundið leið til að lækna t.d. fuglaflensu. Ég myndi varla segja að maðurinn hafi „eytt“ þessum þrjátíu árum. Sólundað þeim í óþarfa vitleysu.

þetta er kannski málfarsbloggur frekar en mogga bloggur.

þá eitt að lokum (lesendur mega eiga vona á svipuðu áfram):


Ég vekja skal nú vísnaspé
og vitna í þetta minni:
„Ég er eins og jólatré
ég er í hreppsnefndinni.“

og nú að einhverju allt öðru

Ég er royalisti. Ég tilkynnti þetta í hópi vina fyrir nokkrum árum. Það var í matarboði, lundaveislu. Ég sagðist vera royalisti og það sló þögn á hópinn. Einhver breytti um umræðuefni, fór að tala um yfirvofandi kennaraverkfall. En einhvern veginn lá þessi yfirlýsing mín í loftinu og varð þyngri og þyngri og sífellt óþægilegri þar til hún varð alveg yfirþyrmandi og fólk fór að afsaka sig og týnast úr veislunni eitt af öðru. Gekk bara frá borðum uppfrá ókláruðum matnum. Þar til að eftir vour bara ég og gestgjafarnir, sem ég kýs að nafngreina ekki hér, kærustupar þá en eru gift í dag og eiga barn, og annað á leiðinni hef ég heyrt. Hann fór að ganga frá borðinu en hún að hella upp á kaffi. Inni í eldhúsinu heyrði ég þau tala í hálfum hljóðum og henni var greinilega mikið niðrifyrir. Hann kom stuttu síðar inn í borðstofu með kaffi í könnu og koníakflösku. Hún fylgdi á eftir með þrjú glös og konfekt í skál. Þau settust niður andspænis mér við borðið og horfðu á mig alvarlegum augum. Hún tók hönd mína í sína og strauk létt yfir handabakið á meðan hún horfði djúpt í augun á mér og sagði: Hjörtur, er þetta satt? Ertu royalisti?

Við áttum gott samtal í kjölfarið, yfir kaffi og koníaki, en síðan þá, þessa kvöldstund, hef ég aldrei aftur minnst á þetta. Þar til í gær, þegar í sjónvarpinu var þátturinn Prinsar och prinsessor, að ég hvíslaði með sjálfum mér: Ég er royalisti.

Örsnöggt leit Jóhanna til mín, horfði á mig þögul, en sneri sér svo aftur að bóklestrinum.

...og dísa drusla dansar ekki meir

beygin mín á bloggur og lúkkur vekur harðari viðbrögð en lúkkurinn a bloggnum. það er þó ágætt að maður komi við málkauninn á sumum.

ég lá ofan á rúminu mínu um daginn var að spá það sem S.B.Sigurðsson nefnir einmitt á sínum blogg. Hvernig í útlandinu maður eignast allt í einu tíma. Það er einhvern veginn þannig að nú þegar ég lýk vinnudeginum um rúmlega fimm er ég eitthvað svo óendanlega frjáls. Ég hefi skyndilega tíma sem mér fannst ég ekki eiga áður. Fer í búðina og dóla mér þar og fer svo heim og dunda við matargerð, les svo í bók eða kíki á sjónvarp, gutla á gítarinn, tek mér göngutúr eða bara ligg á rúminu og stari upp í loftið.

hvað er það? vinaleysið? ábyrgðarleysið? iðjuleysið?

Í sporvagninum les ég. Það er þá helst að ég nenni að lesa. Þessa dagana er ég að lesa bókina Fast Food Nation. Það er merkileg lesning og styrkir eða endurvekur sósíalískar tilfinningar mínar. Eða amk hatur mitt á kapítalismanum. Ég var því nokkuð spenntur þegar ég sá að myndin er sýnd á kvikmyndahátíðinni miklu sem stendur hér í bæ um þessar mundir. Eg tók mér einmitt ferð með sporvagni númer 6 til að horfa á hana. Myndin var ágætt, þrátt fyrir að ég hafi orðið fyrir vonbrigðum með hana. Eða varð ég fyrir vonbrigðum þrátt fyrir að myndin væri góð?

Skyldi manninum ekki leiðast að láta krossfesta sig?

Hvað veit maður?

Fært sig

Í gær gerði ég mér ferð á Centralstationen til að sækja þangað lestarmiða. Aldrei hafði ég komið á Centralstationen áður. A.m.k. ekki inn í stöðvarhúsið sjálft. Nú sit ég á bókasafninu og er að spá í að færa mig um set. Máski á kaffihús sem ég man ekki hvað heitir en er við Vasaplatsen. Þar er einmitt þráðlaust net sem er mér svo bráðnauðsynlegt við vinnuna. Ekki endilega þráðlaust heldur mest megnis netsamband. En þráðlaust er kostur. Hvur veit, kannski nauðsyn. Hvað heitir aftur þetta kaffihús. Eitthvað með erlendu nafni. Café Burma... nei. Café Java... já! Þangað ætla ég . Að fá mér kaffi og einhverja af þessum listagóðu samlokum sem þau servera. Mmmm. Þrír tímar þar og þá er komin helgi... helgi... helgi... helgi... helgi...

Ég var eitthvað að virða fyrir mér skráningu um heimsóknir hingað á síðuna... sem verða tíðari með hverjum deginum (dregur væntanlega úr þeim um helgina). Þar er merkilegt að sjá að leitarorðin Þormóður Dagsson og Hugleikur eru í nokkuð jafnri samkeppni. Hverjir eru að leita svo títt af þeim bræðrum. Þeir sjálfir kannski. Eða hvor af öðrum.

Hvur veit.

Kvikmyndagetraun í lokin:

Í myndinni er fræg gríðarlöng sena (taka) sem er dæmi um aðstæður þar sem kvikmynd stígur út fyrir þann heim sem henni er skapaður með vísun til raunheimsins sem kvikmyndaáhorfandinn upplifir á þeim tíma.


ES. stúlkan síðhærða sem hefur verið að tefla internet skák hér síðasta klukkutímann er í raun fúlskeggjaður karlmaður

bloggur, lúkkur og djókur

Jú, það fór eins og mig grunaði. Einhver (ekki bara einhver heldur veður-Siggi sjálfur (og er þá ekki rætt um Sigga storm)) kommentar á beygingu mína á lúkk og blogg. Hvers vegna ég kjósi að beygja orðin í karlkyni.

Tökuorð eru skemmtilegur orðflokkur (jú, hægt er að tala um orðflokk í þessu samhengi en þá skal maður gæta þess að slík flokkun fellur ekki að hefðbundinni orðflokkagreiningu sem við eigum að venjast, s.s. nafnorð, sagnorð og lýsingarorð). Þau eru ekki upprunaleg orð í íslensku og þegar þau koma inn í málið eru þau oft berstrípuð formdeildum. Hvað á ég við, jú, beygingarleg atriði sem þau varða eru ekki til staðar og oft er að tilviljun háð í hvaða beygingarflokkum þau, lenda. Það er einkum hvað varðar kyn, en algengt er að tökuorð beygist veikt. Það er því ekki óalgengt að beyging slíkra orða sé nokkuð á reiki, þá sér í lagi þegar orðið er nýtt í málinu.

Djús er dæmi um tökuorð sem hefur ekki fast kyn í íslensku: Sumir segja djúsið en aðrir djúsinn og sumir nota jafnvel bæði. Svipað eru um saft. Sumir segja saftin en aðrir saftið.

Hvers vegna bloggur? Flestir ættu að vita að uppruni enska orðsins blog runnið frá orðunum web log. Það á sem sagt við um eins konar dagbók á vefnum. Orðið log hefur verið tekið inn í íslensku, þó ekki sé það algengt, og þá jafnan notað í karlkyni (nefnifall: loggur). Því þykir mér beinast liggja við að sambærileg taka á orðinu blog sé bloggur.

Enska orðið look gæti verið þýtt svipur á íslensku, er þá lúkkur er mögulegt tökurorð. Auk þess þykir mér einfaldlega fallegra að tala um lúkkinn frekar en lúkkið.

Svíar hafa þá hugmynd um íslensku að hún sé bara eins og sænska nema maður bæti -ur aftan við allt. Mér þykir ekki úr vegi að ýta undir þá hugmynd þeirra.

Hvað varðar leitina, sýnist mér að ekki dugi að leita með íslenskum stöfum. Þeir gufa upp á leiðinni inn á Google og því verður orð eins og t.d. strætó bara str t og slík leit skilar að sjálfsögðu fáum niðurstöðum.

Nýr lúkkur

Jú - eitthvað var ég búinn að lofa nýjum lúkki. Síðustu kvöld, á milli Sópranósáhorfs hef ég verið að dudda (í boði Gommit) við þennan nýja lúkk og nú er hann kominn. Eitt og annað þarf ég að laga en þetta er bara huggulegt finnst mér. Ég vek athygli á leitarmöguleikanum hér uppi til hægri. Í boði Google Blog Search. Ef þið elskið þennan lúkk getið þið skrifað mér um það skilaboð. Ef þið hatið þennan nýja lúkk megið þig skrifa um það skilaboð.

Lestur á bloggnum hefur aukist á nýju ári, sennilega í kjölfar aukinnar bloggtíðni. Nú er að sjá hvort nýr lúkkur bloggsins skili enn meiri lestir/heimsóknum.

But: Back to work

ööööö - annars má lesa nýja bloggfærslu Jóku á bloggnum hennar jokkos.blogspot.com

Þá eða aldrei

Horft er grimmt á fyrstu þáttaröðina um Sópranófjölskylduna og vini þeirra þessa dagana. Jóhönnubróðir á allt heila klabbið og það kemur sé vel fyrir mig sem aldrei hef náð að horfa á þessa bjútífúl seríu. Ég er nefnilega þannig gerður að ef ég missi af byrjuninni á einhverju get ég ekki dottið inn í miðju kafi. Allt-eða-ekkert. Þetta olli því t.d. að ég þurftir að hætta að horfa á Bráðavaktina eftir sjöundu þáttaröð vegna þess að ég missti af þeirri áttundu. Og já, ég missti af fyrstu þáttaröðinni af Sópranós, eiginlega bara fyrsta þættinum. Já, ég veit... þetta er líklega vottur af geðsýki. En ég þekki nú samt fleiri sem hugsa svona, og nei, það er ekki bara fólk með einhverfu.

Af Sigurðarmálum er það að frétta að hér er skítkalt en bjart. Sólin skín og fuglarnir frjósa.

Helvítis réttlætiskenndin

Í heiminum er til fólk sem er gáfað og vel menntað og af góðu fólki sem segir: „Það er bara ágætt að fyrirtækið hafi mikla starfsmannaveltu. Við þurfum ekki að greiða starfsfólki tryggingagjöld fyrr en eftir hálft ár og fólk á ekki rétt á sumarleyfi fyrr en eftir ár í starfi. Það er í raun hagkvæmt fyrir okkur að fólk tolli illa í starfi.“

Í bandaríkjunum er til kerfi sem þar sem veittur er skattaafsláttur þeim fyrirtækjum sem ráða fólk úr ákveðnum þjóðfélagshópum (WOTC). Um er að ræða fólk úr fátækum fjölskyldum, fyrrverandi hermenn, fyrrum fanga, unglinga í sumarvinnu, fólk sem hefur verið atvinnulaust lengi o.s.frv. Í sjálfu sér ágætis kerfi. Fyrirtækin sem nýta sér þetta kerfi eru t.d. Kentucky Fried Chicken, Pizza Hut, Taco Bell, McDonald's og The Gap. En: til að fyrirtæki fái skattafsláttinn þarf viðkomandi starfsmaður að vinna að lágmarki um 400 klukkustundir hjá fyrirtækinu. Þar sem fyrirtækin fá ákveðna upphæð fyrir hvern þann starfsmann sem er ráðinn úr þessum viðmiðunarhópum sáu þau að það borgaði sig að ráða fólkið tímabundið, segja því upp eftir þrjá mánuði og ráða annan úr sama hópi.

Ó já, og að sjálfsögðu borga þessi fyrirtæki viðkomandi starfsmönnum ekki dæm yfir lágmarkslaunum (sem eru lægst 5,15$ á klukkutímann, rétt um 350 kall).

Heimurinn er yndislegur

Upp í rúm

Ég held ég eigi heima uppi í rúmi í dag. Hvernig svo sem þessi setning ætti að skiljast. Ég sit hér á bókasafninu kappklæddur en samt er ég kaldur inn að beini. Skelf hreinlega. En þar sem helvískt netkompaníið hefur ekki drullast til að tengja netið heim verð ég að sitja hér á ísköldu bókasafninu. Að vísu sýnast mér Svíarnir í kringum mig kæra sig kollótta um kuldann. Kannski er þeim bara ekkert kalt. Kannski er það bara ég sjálfur. Vonandi ekki að veikjast.

Mér skilst að Strætó í Reykjavík hafi hækkað fargjöld. Ferlegt...

Sigurðarmál - Andleysi - Þreyta

Byrjum á Sigurðarmálum: Snjórinn kom aftur. Öllu heldur kom meiri snjór. Það snjóaði sum sé aftur. Hann virðist ætla að staldra lengur við í þetta sinn því spáð er kulda og stillu næstu daga. Það er sem sagt það sem margir kalla fallegt veður, stillt, kalt og jörðin snævi þakin. Þakin snjó.

Kennsla byrjaði greinilega aftur hér í háskólanum í gær. Nú þarf ég að bíða í röð eftir að fá kaffi og kliður ríkir í loftinu. Spennt andlit nemenda sitja á höfðum þeirra og spjalla um daginn, veginn og sitthvað fleira. Ég bíð spenntur eftir að helvítis netfyrirtækið tengið heimili mitt við internetið.

Undanfarna daga hefur legið yfir mér þreyta og þróttleysi með tilheyrandi andleysi. Eru ekki andinn og þrótturinn samtvinnuð element í manns búk? Hvað veit ég. Veit þó að ég skemmti mér við lestur Eddukvæða í gær. Ég ætla skoða þátt Siggurðar Fáfnisbana í þeim bókmenntum. Ég bölvaði í gær að hafa skilið Völsunga sögu eftir í hillunni á Íslandi. Þá rifjaðist uppfyrir mér internetið. Völsunga saga er þar ásamt systrum sínum mörgum. Þar er ok Heimskringla. Máski ég lesi um Gauta í Heimskringlu, svona fyrst ég er í borginni þeirra.

að lokinni

veturinn kom of helgina - fyrsti snjórinn kom á laugardaginn - hann var farinn á sunndaginn - í dag er mánudagur - í dag frýs

ný vika og rútínan er hafin á ný - nema að Brestir í Brooklyn er ekki lengur lestrarefnið í sporvagninum heldur Fast food nation. Það er hressileg lesning sem styrkir mitt sósíalíska hjarta.

ég á heim við Slottsskogen - sveitina í borginni. í gær gekk ég um skóginn og sá hund elda hreindýrskálf. það var fallegt eins og sóli og vorið. sem var fínt því nú er hvorki sól né vor.

saga gautaborgar var tekin út - hún er skemmtilega tengd sögu amsterdam - því liggur beinast við að flytja næst til New York

Sólin skín

Um daginn datt inn um lúguna bréf. Það var netkompaníið að tilkynna okkur að vegna tæknilegra vandamála yrði bið á nettengingunni. Hún var pöntuð 23. desember, fyrir fjórum vikum. Ég verð því að arka á bókasafnið eitthvað áfram. Það er svo sem í lagi, enda huggulegt á bókasafninu.

Svo þettta er tíundi dagurinn sem ég mæti hér á bókasafnið og rútína hefur myndast. Ég vakna við gal gemsans klukkan átta og „blunda“ í 10-20 mínútur. Dreg mig á lappir, snyrti mig og tek mig saman, hendist út á tram-stöð og tek sporvagn númer 3 í átt að Kålltorp. Í sporvagninum les ég Brestir í Brooklyn eftir Auster. 26 mínútum síðar stekk ég út við Valland, tek eitthvað af þeim fríblöðum sem mér er rétt, og geng upp Avenyn, yfir Götaplatsen, framhjá Göteborgs Kunstmuseum og upp að Hugvísindadeild Háskólans, inn á kaffiteríuna, kaupi mér kaffi, sest niður, drekk það og les fríblaðið. Svo legg ég leið mína yfir í næsta hús, háskólabókasafnið og niður í tölvustofu. Þar er ég nú og ætla að snúa mér að vinnunni, hér verð ég til rúmlega fimm og þá verður tilveran örlítið minna fyrirsjáanleg.

Stórtíðini

Ég fæ ekki betur sé en að stórtíðindi hafi gerst: Valgerður Sverrisdóttir talar af skynsemi! Utanríkisstefna Íslands og afstaða í varnarmálum er skyndilega orðin pínulítið sexí!

Eða er bara verið að slá ryki í augu?

ferðalög

Anonymous nokkur benti mér á þættina Världens modernaste land. Jóhanna hafði rætt þá líka svo ég settist niður og horfði á þáttinn í gær. Svo þættir ættu að vera framleiddir í öllum löndum, því þau þeir séu vissulega bara enn eitt dæmið um hvað Svíar eru duglegir við að ræða vandamál, skilgreina þau og gefa þeim nafn, þá eru þeir líka stórgott tæki fyrir innflytjendur, sem ég vissulega er, til að fá betri innsýn inn í sænska þjóðarsál, þankagang og menningu.

Annars hefi bókað ferðalag fyrir einn til Kaupinhafnar fyrstu helgina í febrúar, 2.-5. Tilhlökkun ríkir í brjósti.

Annars þyrfti ég að skrá mig á keramiknámskeið eða eitthvað álíka til að kynnast einhverju fólki hér.

Og það rignir

Hringitónar! Fólk hér í bæ notar undarlegustu hringitóna í gemsunum sínum. Öskur, mjálm, söngva, grátur, lög, bílahljóð, þyrluhljóð o.s.ó.m.f.

Ég þyki líklega skrítinn með mína venjulega skrifstofusímahringinu. Skrítinn venjulegur. Þannig er maður. Erlendur borgari.

Í gær staldraði ég við í Hemköp, mestmegnis til að kaupa brauð, en laumaði í körfuna paprikudufti, nýrnabaunum og einni flösku af lättöl, sem ég myndi nú bara kalla pilsner upp á íslensku. Við kassann gerðist það, og í annað sinn síðan ég kom, að afgreiðslustúlkan bað mig um skilríki. Mér þykir það í meira lagi undarlegt, einkum af tveimur ástæðum: ég var að versla brauð og einn pilsner; aldursmörkin fyrir pilsnerkaup eru 18 ár, en ég er einmitt nær því að vera fertugur en átján ára.

Ojæja - að vísu er bjórinn sem ég keypti eitthvað yfir pilsnermörkum... en samt!

verðlaun fyrir þann sem ræður skammstöfnunina hér að ofan.

Andremma og nýir bloggar

Máski andremma sé landlægt vandamál í Svíþjóð. Veitak. Veit ég ekki. En hins vegar hefi ég verið nokkuð andrammur síðan ég flutti hingað og ákvað í dag að taka á málinu. Nýtti ég því hádegismatartímann til að arka út í apótek í þeirri veiku von að þar fengist lausn við vandamálinu. Einhver tilvalin remedía. Jú, viti menn. Þar var heil hilla helguð andremmu. Ýmiss konar vökvar og duft og pillur sem sérstaklega hafa verið þróuð til að ráðast gegn andremmu. Aldrei datt mér í hug að úrvalið væri svo mikið og því hlaut að hvarfla að mér að andremma væri sérstakt vandmál hér í landi. Ég hef nú ekki orðið var við það á andadrætti samborgara minna hér, en það gæti þó allt eins verið vegna þess að svo margar remedíur finnast við þessum fúla fjanda. Hvað um það nú smjatta ég á andremmutöflum og finnst ég betri maður fyrir vikið.

Jóka hefur opnað bloggsíðu og fyrir ykkur sem hafið einhvern hug á að lesa um ástir og örlög dísinnar sænsku þá set ég hlekkinn hingað.

Einnig hefur verið opnaður bloggur fyrir þá sem vilja fylgjast með lífi mínu á útlensku. Also, a blog has been opened for those who are interested in observing my life in English.

Húrra

Stundin sem ég hefi lengi beðið eftir hefur runnið upp. Ég fékk að færa bloggana mína yfir á nýja Blogger. Nú blogga ég ekki lengur á betu. Ojæja, þetta er máski ekki langþráð stund.

Rok, rigning og partý

Það var rok um helgina. Hér var hávaðarok. Svo mikill ofsi að fólk dó.
Rúða brotnaði hjá nágrannanum. Rafmagnið fauk í burtu frá hundraðþúsund heimilum.

Við Jóhanna sváfum sæl og þunn á meðan veðrið barði á hurðir og glugga.

Í búðin skartar sínu fegursta og hefur aldrei verið sætari. búslóðin komin upp úr kössum og stendur á sínum stað dreifð um gólfið og í skápum og hillum. Við héldum veislu til að bjóða búslóðina velkomna. Fólk mætti, dáðist að henni, drakk og dansaði.

Svona var helgin, sjúk og fögur.

Sími og svona

Sporvagn númer þrjú færði mig til vinnu á bókasafninu í morgun. Það er gott að ferðast með sporvögnum. Konur með börn í vögnum nota sporvagna mikið. Þeim þykir sennilega líka gott að ferðast með sporvögnum. Sporvagnar ættu að finnast í öllum góðum borgum.

Gamal símkort fannst í gær á botni kassa. Það hefur nú verið sett í mína eigu. Þetta gæti ég orðað öðruvísi og sagt: Ég hefi nýtt símanúmer

Hingað: +46 701 491278
Hér: 0701 491278

Hringið ef þið hafið eitthvað við mig að segja.

Rigning

Búslóðin kom í morgun. Hún átti að koma í gær. Við biðum og biðum. Ekki kom hún.

En í morgun kom hún. Nú situr Jóhanna heima að púsla henni saman. Ég er á bókasafninu og vinn.

í gærkvöldi hlóð ég niður myndum frá Áramótum í London.

Mikið var gaman.

Lífið er að smella saman hér. Ég get unnið í gegnum internetið. Búslóðin komin. Ég rata um Gautaborg og skil sífellt meira í sænsku.

Nú þarf bara internetið að koma heim og þá er þetta mestmegnis glæsilegt.

Smáborg

Við Íslendingar höldum oft að einhverjir hlutir séu séríslenskir. Margir halda því t.d. fram að kokkteilsósan sé íslensk uppfinning (ef hægt er að kalla það uppfinningu að blanda saman tómatsósu og mæjónesi). Það er hins vegar della. Í Hollandi er t.d. hægt að fá kokkteilsósu, hún ku hafa borist til Hollands frá Belgíu og í Belgíu er hún talin koma frá Frakklandi. Kokkteilsósan sem notuð er á franskar kartöflur ku vera afbrigði af sósunni í rækjukokkteil. Hence the name! Ég ætla að eigna frökkum kokkteilsósuna, enda eru þeir snillingar í að búa til viðbjóðsmat. En, jú þess vegna finnst mér Icelandair auglýsingin hláleg þar sem kona ein stendur á Damtorgi í Amsterdam og biður um Cocktailsauce. Í auglýsingunni er sum sé látið liggja að því að sósan sé íslensk uppfinning og að beiðni konunnar sé jafnstórkostleg og að einhver útlendingur syngi Draum um Nínu á húsþaki einhverri stórborginni. Ég hef t.d. verið á veitingastað steinsnar frá Damtorgi þar sem einhver bað um Coctailsauce og fékk út á frönskurnar sínar þennan bleika viðbjóð.

En: ég ætlaði ekki að tala um kokkteilsósur hér. Heldur annað sem margir telja eitthvað sér íslenskt. Að fara hamförum yfir velgengi strákanna okkar á erlendri grund. En svo hefur maður komist að því að það er bara alls ekkert sér íslenskt. Síður en svo. Hér í Svíþjóð eru menn t.d. alveg að missa sig yfir því að Henrik Larsson hafi skorað mark fyrir ManUtd. Og þegar hinn sænsk-norski Christer Fuglesang varð fyrsti Svíinn út í geim héldu menn veislur út um gjörvalt Svíaríki. Hmmmm - kannski eru það Svíar sem eru bara jafn miklir smáborgarar og íslendingar.

Nýtt ár - ný borg

Nýtt ár á nýjum stað.

Gautaborg myrkvast snemma. En hér birtir fyrr en Reykjavíkin mín. Internetmál ganga hægt. Ég byrjaði aftur í vinnunni í dag en sökum skorts á neti heima þarf ég að vera á bókasafni. Háskólabókasafni. Ég kann ósköp vel við háskólabókasöfn.

Ég nýtti líka netið til að skila nemendum einkunnum. Um leið fékk einkunnir nemenda. Ef marka má kennslukönnun stóð ég mig betur í ár en fyrra. Við því var að búast. En það eru þó góðar fréttir.

Búslóðin býður á bakkanum. Lífið verður betra þegar hún verður komin heim. Ikea var heimsótt í gær. Nú eigum við smávegis Ikea dót.

Ég ætla að sækja um sænskunámskeið sem sniðið er að þörfum "nágrannanna í norðri". Dönum Norðmönnum og Íslendingum. Það sýnist mér sniðugt.