Jájá, tvö ár eru svo sem ekki langur tími. Mér finnst ekki langt síðan ég skrifaði síðustu færslu.
Það er heldur ekki mikið annað hljóðið í strokknum.Sömu blankheitin. En hér er kominn hundur.Það er ævintýri.

12. febrúar

Blankur sem endranær. Maður var svo sem ekki að veðja á ríkidæmi með þeim ákvörðunum sem maður hefur tekið í gegnum tíðina. En þetta er nú farið að verða ágætt.

Reyndar er nú viss bjartsýni ráðandi eftir góða tíð hjá þessu blessaða fyrirtæki okkar. Kannski maður eigi afgang eftir næsta mánuð. Það væri þá í fyrsta sinn í dágóðan tíma.

En maður nýtur svo sum lífsins. Kannski þess vegna er maður líka alltaf blankur.

Bjartara

Það birti snögglega í tilverunni. Það gerist með hækkandi sól. En einnig hefur verið heiðskírt undanfarið svo það varð enn bjartara en ella.

Fólk farið að tals um vor í loft...

...við hlustum ekki á slíkt.

Sunnudagur

Drengurinn harkaði af sér þessi veikindi eitursnöggt. En hóstinn situr í greyið astmabarninu. Ég vona að þetta eldist af honum.

Þetta hefur verið nokkuð viðburðarrík vika svona miðað við margar aðrar á þessum tíma árs. Göteborgs film festival er í gangi og fókusinn er á Ísland í þetta sinn. Á meðal íslenskra mynda er Málmhaus sem Obba leikur í. Hún kom í bæinn til að fylgja henni eftir. Sérstakt Íslandskvöld var á miðvikudaginn á Pustervik, þar sem Hjaltalín spilaði. Ég kíkti þangað með Anders og hitti þar líka Obbu. 

Á fimmtudaginn fengum við svo pössun og við Jóhanna fórum og sáum Málhaus og hittum svo Obbu eftir á. Það var gaman. Á Pustervik rakst ég líka á Ola Rapace, sem blótaði mestmegnis Gautaborg. Hressandi!

Í gær, laugardag, fengum við svo næturpössun og gátum kíkt á aðra mynd, Lamma shoftak, palestínska mynd um fólk í palestínskum flóttamannabúðum árið 1967. Mæli með henni.

Eftir hana fórum við á Moon Thai og í heimreisubjór á Tullen.

Nú eru þau mæðgin í mat hjá pake og ég vinn og fæ mé einn kaldan á Old Town.

ES. Affrysti frysinn í gær. Ánægður með það.

Veikur heima

Við feðgar vorum heima í dag vegna veikinda þess yngri. Hann var þó ekki slappari en svo að hann sýndi af sé mikla kæti og hélt uppi stuði frameftir degi. Helst var þó dagurinn markverður fyrir þær sakir að þetta var fyrsti bleyjulausi dagurinn. Það gekk vel ef frá er talið eitt smáræðis slys.

Þriðja þáttaröð af Game of thrones hálfnuð eftir mikið maraþon. Þetta fer að verða ágætt.

Það kyngdi niður snjó hér seinni partinn og frameftir kvöldi. Ef drengurinn verður hress er ráðgerð sleðaferð. 

Sjáum til.

Skógarferð

Við gistum í Kållered í nótt. Hjá Lottu og Matt. Í dag fórum við svo í gönguferð út í skógi. Gengum í tæpan hálftíma. Settumst svo og hvíldum okkur, kveiktum bál og drukkum kaffi. Það var sex stiga frost, bjart og stillt. 

Svona þarf maður að gera oftar.

Nói stóð sig eins og hetja. Gekk eins og herforingi í snjónum. Nú sefur hann sæll eftir langan dag.

17. júní

Um daginn settumst við þrjú á tvö reiðhjól og tókum ferjuna yfir á bakkann hinum megin. Lindholmen og hjóluðum þaðan yfir til Eriksberg. Það eru nú ekki nema fimm mínútur að hjóla þar á milli. Það er virkilega skemmtilegt að sjá hvernig búið er að byggja upp hafnarsvæðið þarna. Flottur arketektúr og spennandi svæði. Þetta þurfum við að kanna nánar.
Nóa finnst rosalega gaman að fara með bátnum. Það er gaman að sameina hjólatúr og bátsferð og það finnst honum virkilega spennandi.

Lax

Í dag rigndi og deginum var að mestu eytt heima. Jóhanna og Nói fóru saman út áður en regnið skall á. Þau urðu strandaglópar á Kardemumman. Ég fór á hjólinu til að hitta þau og til að kaupa lax. Hann var ég að útbúa núna og henda inn í ofn ásamt með kartöflum:

Ofnbakaður lax og kartöflur:

 Hálft kíló af kartöflum skornar í báta.
Sítróna, eða tvær
Ólifuolía, slatti
Tvær gulrætur
Tveir stilkar af rósmarín
Salt
Pipar

Hrært saman í skál þannig að hver bátur er þokkalega þakinn rósmarín. Fullt af öllu bara.
Inn í ofn í skúffu á 225 í 45 mín.  Hrært í og kreist úr meiri sítrónu í hálfleik

Laxbitar, nóg fyrir hvern og einn settir í eldfast mót
Kreist úr hálfri sítrónu yfir bitana
Salt og pipar
Nokkrar rósmarínnálar og matskeið af fersku timjan fínsaxað og borið á laxbitana
Inn í ofninn síðasta korterið eða svo

Þetta er ekki vont.

Nói borða spaghetti

Nói snæðir kvöldmat

Hægt mjakast það.

Hér verður ekki um annað rætt en veður. Vorið er ekki upp á marga fiska. Kaldur vindur. Reykjavíkurveður.

En það kemur í næstu viku. Þá er von á hita. Ég hlakka til.

vetur endalaus

Ekki bólar á rauðum tölum. Ekki bólar á grænum laufum. Kaldur er marsinn. Kalt er lífið.

dubbel americano

Americano uppgötvaði ég á Vegamótum árið 2000. Þegar ég var orðinn leiður á að klára úr espresso bollanum löngu á undan lattelepjandi sessunautum mínum. Hér á Biscotti fæ ég úrvals americano. Sælt er lífið.

Spårvagn

Ég er mikill áhugamaður um almenningssamgöngur (mikið svakalega er orðið almenningssamgöngur langt). Ég vil helst búa í borg þar sem eru sem flestar tegundir almenningsvagna; strætó, sporvagnar og lestir, ofan- sem neðanjarðar. Ekki spillir fyrir ef einnig eru ferjur eða fljótabátar. Hér í Gautaborg er allt framangreint nema neðanjarðarlestir. Það er slíkt kerfi í Stokkhólmi, Tunnelbanan. Ég var eitthvað, einu sinni, að velta því fyrir mér hvort það hefðu aldrei verið hugmyndir um neðanjarðarlest í Gautaborg. Spurði Gautaborgara sem svöruðu svo að það væri ekki hægt: allur leirinn skilurðu.

Svo var ég að vafra um internetið, eins og maður gerir stundum, og lenti á stórmerkilegum þætti í Sveriges Radio, sem fjallar um einmitt þetta, hversvegna enginn neðanjarðarlest væri hér. Fyrir ykkur sem lesið þetta blogg, skiljið sænsku og hafið áhuga á almenningssamgöngum (les. Sigurður) lími ég hér tengil á þáttinn.

Er vagnstjórinn að bora í nefið?

Audible

Sótti mér app í símann minn. Svona hljóðbókardæmi. Stofnaði aðgang að audible.com. Eitthvað amazon.com tengt. Nú get ég sótt mér bækur og hlustað í símanum. Það er bara nokkuð ljúft. Nú þarf ég aldrei að lesa bókstaf aftur.

Kardemumma

Fórum bara á laugardagsflipp. Flóamarkaður, róló og kaffihús. Lífið gengur stundum upp. Rauðvín í kvöld. En fyrst hlaupa.

Enn vetur

Það var kannski vorstemmari í loftinu um daginn. En veturinn er ekkert farinn. Enda á ekki að fara að vora fyrr en eftir um mánuð. Ég held ef smellt er á orðið "vor" í efnisorðalistanum megi finna samantekt á vorkomu liðinna ára. Hvað um það, hugurinn er á Ítalíu. Þangað var bókuð ferð í gær. Ólívur og vín!

Sólardagur

Það er ekki beinlínis hlýtt úti, en sólin skín og það er einhver vorstemming í loftinu. Ætli það séu þó ekki tveir mánuðir í almennilegt vor hér. Þá sest maður nú væntanlega úti við biscotti og fær sér sinn dúbbel ameríkanó. Því varla fer maður að bregða út af vananum, þótt sól hækki á lofti.

Flottustu fötin á Óskar - Myndir

Þeir voru hver öðrum glæsilegri, strákarnir á Óskarnum í nótt. Hér má sjá brot af því besta, og því versta, sem bar fyrir augu á rauða dreglinum. Hvað var Ben Affleck t.d. að spá? Veit hann ekki að það er 2013, eða...? Og Daniel Radcliffe, er hann ekkert að djóka með þessum skóm?
En eftir sýningu næturinnar vitum við hverju við megum eiga von á í herrafatatískunni á næstu misserum.
Flottir!