Rýnt í tölur og forsetaframboð

Ég ætla ekki að tjá mig um forsetaframboð vanfærrar konu. Ekki séns.

Hins vegar ætla ég að velta fyrir mér tölum sem búa að baki þessu (tengt í mynd á visir.is):

Þetta sýnir t.d. að 58,3% fylgjenda Sjálfstæðisflokksins myndu kjósa Ólaf Ragnar en aðeins 19,0% fylgjenda Samfylkingar. Hins vegar myndu 33,3% fylgjenda Sjálfstæðisflokks kjósa Þóru en heilt 81% fylgjenda Samfylkingar. 

Hvað á þetta að gefa í skyn? Jú, að stuðningur við framboðin tvö fari greinilega eftir flokkspólitískum línum. Samfylkingarfólk kýs Þóru og Sjálfstæðismenn kjósa Ólaf Ragnar.

En er þetta svona einfalt? Snúum þessu við. Skoðum hvernig stuðningsmannahópur hvors frambjóðanda er samanbyggður. 

Samkvæmt síðasta þjóðarpúlsi Gallup (sem ég fann) var stuðningur við flokkana fjóra svo í febrúar (sleppi Hreyfingunni því hún er ekki tekin með í úttekt Fréttablaðsins):

D: 33,3%

S: 18,7%

V: 12%

F: 13%

Leikum okkur aðeins með þetta. Segjum að 1000 manns svari um stuðning við forsetaframboð. Samkvæmt síðasta þjóðarpúlsi eru af þeim 333 fylgjendur Sjálfstæðisflokks, 187 stuðningsmenn Samfylkingar, 120 styðja Vinstri græna og 130 lenda hjá Framsókn. Samkvæmt Fréttablaðinu ættu af þessum 333 stuðningsmönnum Sjálfstæðisflokksins 111 að vera á bandi Þóru. Af 187 fylgjendum Samfylkingar eru þá 151 á hennar bandi og af 120 Vinstri grænum eru 68 hennar megin. 60 af 130 stuðningsmönnum Framsóknar styðja Þóru.

Samkvæmt Fréttablaðinu eru, af þessum þúsund sem við spurðum, 460 sem styðja Ólaf og jafnmargir styðja Þóru. Því má reikna að 32% fylgjenda Þóru séu Samfylkingarfólk, 24% séu Sjálfstæðisfólk, 26% séu Vinstri græn og að 13% styðji Framsóknarflokkinn.

Af 333 stuðningsmönnum Sjálfstæðisflokksins eru 194 sem styðja Ólaf Ragnar. Það eru 42% stuðningsmanna hans samkvæmt Fréttablaðinu. Úr hópi Samfylkingarfólks eru það 35 sem styðja hann, eða tæp átta prósent allra stuðningsmanna. Það eru 45 manns eða rétt tæp 10% af stuðningsmönnum hans sem styðja Vinstri græna og 65 manns eða 14% stuðningsmanna hans sem styðja Framsóknarflokkinn.

Setjum þetta upp svona til að gera þetta skýrara:

	V	S	D	F
Ólafur Ragnar	10%	8%	42%	15%
Þóra	26%	32%	24%	14%

Eigum við að túlka þetta á einhvern hátt? Jú, við getum t.d. sagt að framboð Ólafs virðist alveg klárlega njóta mestrar hylli á meðal sjálfstæðisfólks. Hins vegar skiptist stuðningsmannahópur Þóru mun jafnar á milli flokka. Því má segja að samstaðan um hana sé mun breiðari. Þá er athygli vert að flestir stuðningsmanna Þóru skipta sér í flokka en stórt hlutfall (um fjórðungur) stuðningsfólks Ólafs Ragnars gefur ekki upp afstöðu til flokka, hvað sem það nú kann að merkja. 

Þetta er ein leið til að líta á þessar tölur. Hún þykir mér töluvert merkilegri en sú sem Fréttablaðið kaus að líta á.

Að eiðast

Ég bjó til nýtt orð. Nýja sögn, miðmyndarsögnin að eiðast. Notað um það að kvarta yfir málfari í fjölmiðlum. Dregið af eiginnafninu Eiður, sbr. Eiður Svanberg Guðnason.

Ég á það til að eiðast. Dæmi um það eru gullkornastatusar á Facebook þar sem ég bendi á meinlegar og skondnar villur í texta á vefmiðlum.

Ég er stundum dáldið fyndinn.

Nöldur og leiðinlegheit

Já, ekki hefur maður fært inn sendingar hingað á þennan blogg um nokkurt skeið. Gott mál.
En hvað er annar í páskum? Hvaða status hefur hann? Er hann eins og laugardagur, eða eins og sunnudagur, eða er hann alveg spes? Og hverju er verið að fagna? Ojæja.. ekki ætla ég svo sem að kvarta yfir því að fá frá á mánudegi. Takk Jesús!

Annars merkileg þessi hátíðleiki á Íslandi um páskana. Hér leggst bara allt á hliðina. Allt lokað. Ég var með gesti í heimsókn yfir páskana. Þjóðverja. Þeir komu í mat til mín á páskadag. En það var reyndar ekki þrautarlaust, því þau uppgötvuðu það á leiðinni að strætó gengur ekki um páskana. Enginn strætó. Ekkert. Engar ferðir, föstudaginn langa og páskadag. Onei. Þá má fólk ekki fara út úr húsi, nema á bíl.

What? Er virkilega bara litið svo á þetta. Nei, fólk sem á ekki bíl þarf ekki að fara á milli staða um páskana, a.m.k ekki lengra en hægt er að fara fótgangandi eða á hjóli.

Ég skal verja strætó og nálgast með bjartsýni almenn. En plís, strætó á að ganga alla daga. Auðvitað má takmarka ferðir og fækka. En það er ekki bara hægt að loka á þjónustuna. Í mínum huga mætti alveg eins bara loka Hringbraut og Miklubraut. Já, nei, það eru páskar. Engin þjónusta fyrir ykkur. Verið heima.

Mysingur og te

Það er laugardagur og letidagur. Sit hér og háma í mig brauðsneið með mysingi og drekk með því te. Les gamlar bloggfærslur frá því í mars 2005. Það var greinilega góður tími. En nú er líka góður tími.
Inni sefur barnið og við foreldrarnir notum tíma og gerum ekki neitt. En nú í þessu vaknar hann einmitt og babblar. Best að fara inn og leika við hann!

Nýr liður hér á bloggnum: Af aulum

Maður á að vera í tengslum við tilfinningar sínar, ekki skammast sín fyrir þær eða vera í felum með þær. Ég ætla að koma úr skápnum með þetta. Fólk getur pirrað mig óendanlega mikið. Nú ætla ég að tjá þessar tilfinningar mínar með stolti og eigna þeim lið hér á bloggnum. Við getum kallað hann Af aulum.

Hér kemur fyrsti aulapistillinn:

Ég þoli ekki fólk sem keyrir með þokuljósin kveikt þegar engin þoka er. Til hvers? Þetta er eins og að taka upp á því að keyra alltaf með stefnuljósin á eða rúðuþurrkurnar í gangi. Á þetta að vera eitthvað töff. Varla, því þetta er átakanlega hallærislegt... 

...aular

Barbro brew

Eins og ég gat um fyrir nokkru erum við að brugga bjór í kjallaranum á fjóló. Við köllum hann Barbro (sem er sænsk útgáfa nafnsins Barbara). Við við höfum opnað bloggsíðu sem sérstaklega er tileinkuð bjórnum og brugguninni. hérna http://barbrobrew.blogspot.com/

betrireykjavik.is

Fyrir nokkrum dögum var hleypt á netið nýrri og bættri útgáfu af Betri Reykjavík. Þetta er hugmyndavettvangur til að bæta borgina okkar og mun, ef staðið verður við stóru orðin, geta haft áhrif á ákvarðanatöku í borginni. Vefurinn snýst um að fólk kemur með hugmyndir og sem svo er hægt að ræða og gefa atkvæði sitt. Í lok hvers mánaðar verður fimm vinsælustu hugmyndum gefið pláss á viðkomandi vettvangi innan borgarkerfisins. Þannig geta notendur vefsins haft bein áhrif á dagsskrá nefnda og sviða. Þetta er frábært framtak.

Ég er sérlega áhugasamur um að gera Reykjavík að betri borg og hef talsvert beitt mér þarna inni og var um langan tíma tillaga mín um að fjölga sölustöðum strætómiða í fimmta sæti. Sem þýðir að hún yrði send til umfjöllunar, væntanlega í stjórn Strætó.

Mér sýnist hún vera að lúta í lægra haldi fyrir hugmynd um að strætó gangi fram yfir miðnætti alla daga, sem er svo sem ekki síðri hugmynd. En mikið væri nú gaman að sjá hugmyndina mann tekna til umfjöllunar.

Hér má sjá fimm efstu hugmyndirnar þessa stundina:

Þriðjudagur: Næs

Össur Skarphéðinsson var svalur á fundi allsherjarráðs Sameinuðu þjóðanna í gær. Hann fjallaði um þróunaraðstoð og umhverfismál og framlag Íslendinga til þeirra málefna og hann lýsti því yfir að Íslensk stjórnvöld styddu stofnun sjálfstæðs ríkis Palestínumanna. Það var djörf (en að mínu mati sjálfsögð) yfirlýsing og gengur lengra en flestir kollegar hans í nágrannaríkjum okkar þora að gera. Með þessu stillir Össur okkur Íslendingum á þann stall sem ég vil sjá okkur vera á í augum ríkja heims, sem friðelskandi og umhverfisvæn þjóð sem beitir sér fyrir mannréttinum og gegn misrétti, óháð skoðunum ráðandi ríkja. Ég vona Össur og komandi ráðherrar muni halda okkur á þessum stalli að þessi tónn muni óma frá Íslendingum um komandi framtíð.

---

Annars var búslóðin okkar sótt í morgun svo nú er eiginlega allt klárt fyrir flutning frá Svíþjóð. Nokkur tilhlökkun að flytja, svona þannig séð. Þó í aðra röndina langi mann ekkert að yfirgefa Svíþjóð. En það er ekki á allt kosið.

Undarlegar afleiðslur

Það er margt skrítið í þessum heimi og sumt jafnvel ofar mínum skilningi. Mér finnst til dæmis óskiljanlegt að ef ég t.d. gagnrýni skilaboðin sem felast í þessari mynd

sé hægt að túlka það á þann veg að ég vilji að konur eigi frekar að líta svona út:

Ég einfaldlega fatta það ekki.

Íslenska þrjóskan

Jæja, það þurfti að koma til þess að Bandaríkjamenn beittu þvingunum vegna hvalveiða Íslendinga. Sama hvað mönnum finnst, hvort það sé vottur um hræsni eða tvískinnungshátt Bandaríkjamanna, hvort þessar veiðar séu löglegar skv. einhverjum skilgreiningum og veiðarnar sjálfbærar eða hvað fólki finnst um hvalveiðar yfir höfuð, er sorglegt að það hafi þurft að koma til þessa. Vegna þess að þessar veiðar virðast engu raunverulegu máli skipta fyrir Íslendinga.

Mér virðst málflutningurinn mestmegnis snúast út á að Íslendingar eigi rétt á að veiða hvali í eigin lögsögu og að önnur ríki hafi ekkert með að vera að skipta sér af því. Og ef önnur ríki skipta sér af því, þá verða menn enn þverari í þessari afstöðu sinni, og dettur ekki í hug að gefa sig, í einhverri undarlegri þrjósku sem blásin er upp af  ömurlegu þjóðarstolti.

Og nú hótar Bandaríkjaforseti okkur og þá er nú viðbúið að þetta lið sýni enn meiri þvermóðsku og neiti nokkurn tíma að gefa sig.

Annars er stórundarlegt að ríkisstjórn, þar sem sjávarútvegsmál eru undir stjórn svokallaðs græningjaflokks, skuli halda hvalveiðum til streitu og, ekki nóg með það, verja þær fram í rauðan dauðann.

Obama waives sanctions on Iceland whaling

Búnsósulandið

Ég nenni ekki að gagnrýna íslenska fjölmiðla. Bendi þess í stað á stórgóða fjölmiðlarýni Marra á Smugunni. Nei, ég ætla þess í stað að fjalla um hina stórgóðu fjölmiðlun hér í Svíþjóð. Svíar eru meistarar í gerð sjónvarpsefnis og skarar þar sænska ríkissjónvarpið (SVT) framúr. Umræðuhefðin hér í Svíþjóð er nefnilega upplýst og gagnrýnin samræðuhefð, eins og ég hefi nefnt áður á þessum bloggi, þar sem hlutirnir eru ekki bara málaðir svart og hvítt heldur reynt að nálgast viðfangið frá mörgum hliðum.

Ég get, og mun, fjalla um nokkra þætti í sænska sjónvarpinu sem íslenskt fjölmiðlafólk getur tekið sér til fyrirmyndar en nú ætla ég að fjalla um einn þátt sem ég sá um daginn: Landet Brunsås, sem mætti kalla Brúnsósulandið á gamla góða. Þættirnir snerta kannski ekki íslenska þjóðarsál beint, enda fjalla þeir um sænska matarmenningu. En það er þó margt sameiginlegt með sænskri og íslenskri matarmenningu, t.d. gengdarlaus kjötneysla og áhersla á unnar matvörur. Í þættinum er kafað í matarmenningu landans, ráðist á mýtur og hlutirnir settir í samhengi. Þetta er þjóðfélagsgagnrýni sem kemur við kauninn á fólki því ráðist er á allt að heilaga stund á hverju heimili, kvöldmatartímann og persónulegar venjur.

Þessir þættir eru ágætis dæmi um ákveðið stef sem er áberandi í sænskum fjölmiðlum: Beitta samfélagsgagnrýni.
Svíar virðast óþreytandi við að benda það sem miður er og betur mætti fara. Þeir spyrja sig í sífellu: Er þetta rétt, er þessu best hagað svona, getum við gert betur, hvers vegna eru hlutirnir svona? Samt sem áður, og líklega þess vegna, búa Svíar í einu huggulegasta og öruggasta samfélagi veraldar. Það er ekki vegna þess að þeir séu svo óskaplega ánægðir með sjálfa sig og nota hvert tækifæri til að upphefja sig (slíkt er beinlínis bannað samkvæmt óformlegum venjum samfélagsins). Nei, þeir gagnrýna hátt og snjallt, og ekki með því að rífast um hlutina, nei, heldur ræða þá. Þetta mega Íslendingar temja sér og íslenskir fjölmiðlar ýta undir.

(En auðvitað eru Svíar óskaplega ánægðir með sig sjálfa í laumi.)

Hér er svo linkurinn á þættina. Veit svo sem ekki hvort hægt sé að horfa á þetta fyrir utan Svíþjóð.

Tack fyrir.

Önnur færsla sem lenti í Drafts:

Kona í síðum kjól stendur á brúnni og horfir hugsandi niður í grábrún síkið. Við hliðhennar stendur sonur hennar, fimm ára á að líta og borar í nefið. Maður á hjóli reykir pípu. Heldur með annari hendi við stýrið en heldur á dagblaði í hinni. Bátur liðast hjá, fagurgulur með, nýlega málaður.

Ég sit við skrifborðið á þriðju hæð og fylgist með út um gluggann.

Svona er dagar mínir, sjúkir en fagrir.

Gömul færsla sem ég fann í drafts:

Hér er skítkalt. Sem er gott. Ég kann ákaflega vel við kulda, það er sé ég í stakk búinn fyrir hann. Það er ósköp notalegt að þeysast um á hjólinu og finna kuldann bíta í kinnarnar á meðan aðrir partar líkamans eru vel varðir gegn honum. Þökk sé vetrarjakkanum góða, hlýjum gallabuxum, vetlingum og húfu var ég eins og grænn riddari á brúna fáknum mínum. Á svona dögum er Amsterdam sérlega falleg.

Ég reit grein um þjóðsönginn á selluna í dag. Hafði svo margt að segja að ég náði ekki að segja allt sem ég vildi segja. En ég segi það bara seinna. Annars hef ég bara fengið heilmikið respons vegna greinarinnar, sem er gott

Góður dagur, annars, hófst á kvikmyndinni Incident at Loch Ness sem Zak Penn leikstýrir og fjallar um Werner Herzog sem leikur sjálfan sig í myndinni. Eitt orð (svo ég vitni í MVB): Brilljant!

Svo hitti ég hina huggulegu Jóhönnu frá Svíþjóð á bókasafninu hvar við sátum og lærðum saman, sem var gaman.

Í kvöld verður horft á Weapons of Mass Deception.

Góðar stundir

Haustverkin

Það er farið að hausta og á þessum tíma hefst nýr kafli eins og vanalega. Þá fer maður að setja sér markmið og heit af ýmsu tagi. T.d. er ekki óalgengt að bloggarar ákveðið að fara að blogga meira og breyta útlitinu á bloggnum sínum og henda inn nokkrum færslum með litlu millibili, kannski í eina til tvær vikur. Þetta hef ég gert á hverju ári og verður ekki brugðið út af vananum nú. Svo hér koma hinar árlegu breytingar á ritstjórnarstefnunni. Á ritstjórnarskrifstofunni hefur verið ákveðið að auka við efnistök á þessum bloggi og verður nú í vetur helgað eftirfarandi, ekki í neinni tiltekinni stigsröð:

Bjórbruggun
Í afmæligjöf frá Jóhönnu fékk ég m.a. bók um bjórbruggun. Ég hef verið að blaða í bókinni og hún virðist stórgóð, skýr og skemmtilegt og blæs í mann áhuga og innspírasjón. Mun ég skrá niður bruggkladdann hér.

Málfræði
Eins og ávallt verður fjallað um mál, málnotkun og málfræði. Jafnvel þýðingar og staðfæringar.

Umhverfismál
Röflað verður um umhverfismál og sjálfbærni eins og kostur er.

Nói
Uppvöxtur drengsins mun jafnvel fá sitt pláss.

Önnur mál Eftir því sem ástæða er til. En reynt verður að halda sér við meginefnistökin hér að ofan.


Svo þið lesendur þessa bloggs hafið til margs að hlakka og er ég viss um að umræðan í ummælakerfinu verði líflegri en nokkrusinni fyrr.

Talið

Við feðgar fórum yfir tvívaramælt lokhljóð, fráblásið og ófráblásið í dag. Drengurinn hafði þó meiri áhuga á að æfa tvívaramælt sveifluhljóð. Gengur betur næst.

Hvað kostar hvert smit?

Sprauti sig inni á miðstöðinni - mbl.is:

'via Blog this'

Þessu ber kannski ekki að fagna. En þetta er líklega þarfaverk. Annars er biturt að þurfa í lokin að rýna í hvað hvert smit kostar, samfélagið í peningum. Ekki nóg með ógæfu viðkomandi sem smitast. It's all about the money.

Krummi

Oft er talað um hvernig internetið hefur breytt samskiptum fólks. Um netið getur fólk átt í samskiptum á milli landa og heimsálfa án þess að þekkjast nokkuð í raunheimum. Þannig geta myndast sambönd og heilu kunningjahóparnir sem hafa aldrei hist. Það er óþarfi að fara nánar út í þá sálma, en mér er þetta ofarlega í huga núna, því nú um helgina bárust mér fregnir af því að einn slíkur „netkunningi“ minn hafi farist af slysförum fyrir fáeinum dögum.
Þrátt fyrir að ég hafi í raun aldrei hitt hann í eigin persónu slógu mig tíðindi sárlega. Því við höfum í um átta ár átt í nokkuð tíðum samskiptum, í ummælakerfum bloggsíðna og á samfélagsmiðlum ýmiss konar. Ég hef lesið bloggið hans og hann bloggið mitt og höfum þannig fengið innsýn í líf hvors annars. Mér finnst ég því hafa þekkt hann, sem ég á vissan hátt gerði.
Það er skrítið, þegar maður fær svona fréttir af félaga sem maður hefur aldrei hitt, hvað það snertir mann, og að uppgötva að maður á sér í raun vini og kunningja víða um veröld, sem skipta mann máli og koma við sögu í daglegu lífi manns.
Mig grunar að einhverjir lesendur þessa bloggs hafi haft svipuð kynni af honum. Mér finnst því við hæfi að minnast hans hér. Á þessum bloggi hefur hann oft skilið eftir fjörug og stundum klikkuð ummæli, nánast frá upphafi. Nú hefur rödd á netinu þagnað, rödd sem ég mun sakna.

Post

This is a post

Fyrsta dýfan

Tók hjólið hennar Jóhönnu í gær (bremsurnar á mínu eru bilaðar) og tók stefnuna á Askimbadet. Var ekkert búinn að hreyfa mig frá því daginn áður en Nói fæddist og fannst ég verða að koma blóðinu á hreyfingu og reyna dáldið á hjartað og allt þetta. Svo ég tók smá power-hjólatúr. Askimbadet er í um 8 km fjarlægð frá Godhemsplatsen og ég náði að hjóla þangað á um 20 mínútum, sem verður að teljast býsna gott! Þegar þangað var komið var lítið annað að gera en að henda sér í sjóinn. Það var ferlega gott, þó að vatnið hafi verið í það kaldasta (18 gráður). En fullkomin fyrsta dýfa ársins.

Video-bloggur nr. 8