Ég skil ekki ...

En þessa stundina er ég að hlusta á lýsingu á landsleik Íslendinga og Rússa í handknattleik. Hérna í vinnunni sko. Um leið og ég geri það er ég að skrá stórt og mikið safn rússneskra kvikmynda frá MÍR. Mitt verk þessa dagana. Skrá niður heiti og finna út heitið á rússnensku og umrita af kyrrilísku letri yfir latneskt

Svona: Einu sinni 20 árum seinna - ??????? ???????? ??? ?????? --> Odnazhdy dvadtsat let spustya (Yuri Yegorov 1980)

Þetta verkefni fékk ég eftir að ég opinberaði þann pervertaskap minn að hafa tekið það upp hjá sjálfum mér að læra slíka umritun. Það hófst þegar Hreggi gaf mér rússneskar sígarettur og mig langaði að skilja innihaldslýsinguna.

gaman!

Komst klakklaust í vinnu. Þeir voru tveir s-einarnir samsíða á leið úr Reykjavík í þetta sinn. 5 manns í hvorum.

Ég átta mig ekki á þessi.

Það eru ekki 500 metrar í næstu kjörbúð héðan úr vinnunni. Gengið niður Hvaleyrarbrautina í tvær mínútur þar til komið er að Krónunni. Stundum hitti ég samverkafólk mitt í búðinni og það verður voða hissa. Nei, labbaðirðu!? Þú hefðir átt að biðja okkur um far. Næst verðurðu bara samferð okkur. Nja, tauta ég, ég get nú alveg gengið.

Þá horfa þau á mig eins og ég sé einhver sérvitringur, í einhverju rugli, nýaldarakukli og þess háttar, grænmetisæta og umhverfisverndarsinni. Neinei, vitleysa. Við skutlum þér næst, segja þau og snúa herðum saman. Staðráðin í að frelsa mig frá kuklinu.

Næst læt ég undan. Fæ far í gamalli Fiestu, sem lekur svo sætin eru blaut og köld. Svo láta þau móðann mása og tuða yfir hversu mikil umferðin sé nú. Sjá alla þessa bíla og svo hálftóman strætó, segja þau þar sem við sitjum föst á gatnamótum. Þetta nær engri átt. Í aftursætinu sit ég rassblautur og mæni út um gluggann á kjörbúðina þarna í seilingarfjarlægð. Ég þegi.


Ég átta mig ekki á þessi.

Það er bara svona. Mánudagur og maður er ekkert í vinnunni. Bara heima að tjilla og svona. Kaffi í bolla og polka eitthvað í græjunum. Jámm. Málsgreinargerð tekur nú við.

Hvað á það að vera í þetta sinni?

Já! Konana sem átti ekki orð áðan dembdi sér bara á rétta svarið. Xala er það. Vísbendingin hefur líklega gefið fullmikið. Ég bjóst við að þurfa að gefa aðra. En neinei...

svona er þetta. Annars mæli ég með Xala ef þið getið nálgast hana. Alveg stórskemmtileg. Stórskemmtileg.

Jú ég viðurkenni það. Þetta er ekki auðvelt. En það á heldur ekki að vera það.

Hér er annar frystirammi:




Ég get svo sem sett inn vísbendingu með þessu líka. Hvað á ég að segja? Þessi mynd var til umfjöllunar í kúrsinum Transnational Media and Questions of Identity sem ég sat í fyrra. Þar skoðuðum við heiminn með augum Third cinema hins svokallaða. Þetta ætti að hjálpa heilmikið og nánast gefa svarið.

Þessi kvikmyndagetraun er kannski full auðveld. Blow-Up var það.

Þessi hér er erfiðari. Úr stórskemmtilegri mynd. En hvaða mynd?

Hjammi gerði rétt. Hver sem Hjammi nú er. Wild at Heart var það. Ég heiti einmitt Wild at Heart í símanum hjá Hulla. En það er nú bara af því að Wild at Heart er uppáhalds myndin mín. Eða ein af þeim í hið minnsta.

Jájá - En höldum áfram. Mér skilst að þetta sé svo gaman.

hvaðan er þessi?

Jæja. Föstudagskvikmyndagetraunin hófst svo sem síðasta miðvikudag. En við höldum bara áfram.

Hvaðan er þessi:

uh

ég var sofnaður þetta um klukkan ellefu í gærkveldi. það var því ekki erfitt að vakna snemma í morgun. Annars fór ég í haust yfirleitt á fætur klukkan sjö, náði sturtu og kaffibolla og fréttalestri áður en Þorri skreið á fætur og varð samferða mér með s-einum.

EN nú ræður myrkrið ferð minni á morgnanna og þá er bara best að halda sig uppi í rúmi. En sem sagt. Mættur til vinnu og klukkan ekki orðin níu. Í annað skipti í vetur.

Best ég mæti bara strax í bollann!

Jú - siggi átti þetta: Hiroshima, mon amour.


Höldum bara áfram - hvaðan er þessi:

ÞG gat rétt:

Annars ætla ég að sökkva mér í vinnu núna. Skelli inn stillu úr mynd sem mér varð hugsað um á meðan ég beið eftir strætó í morgun.

Hvaðan er þetta:

S-einn stóð undir nafni í dag eins og flesta aðra daga. Mér finnst ágætt að ferðast með strætó. Næ yfirleitt að lesa mestmegnis Fréttablaðið á leiðinni. En mér finnst ekki gaman að bíða eftir strætó. Mér finnst ekki gaman að bíða yfir höfuð. Þoli það ekki.

Nei, myndin hér að neðan er hvorki úr For a Few Dollars More né The Good, the Bad and the Ugly hans Leones míns.

Jú, þetta var Nikita. Kannski ekki erfitt. En hvað um það. Kristín vann.

En hvað með þessa:

Uh - þar sem mér leiðist svo óstjórnlega hér og nú ætla ég að verða við ósk Gullu og skella fram kvikyndagetraun. Í þetta sinn í nokkuð öðruvísi mynd. Nefnilega í formi myndar. Úr hvaða kvikmynd er þessi frystirammi (stillframe)?

Hjörtur heiti ég. Þið vitið það kannski flest. Frjálsi er kannske bara svona alias hjá mér. Hjössi þá viðurnefni, yfirleitt notað með auknefninu frjálsi, eða skyldi það vera ákvæðisheiti? Jæja, hvað um það. Ég reit um þetta ritgerð fræðiliga fyrir réttum tveimur árum. Reit um þá ritgerð á þetta blogg fyrir tveimur árum.

En ég heiti sum sé Hjörtur og hlusta nú á Death Cab for Cutie sem mér finnst alveg hreint hið fínasta band. Það er Rás2 sem veitir mér þá fróun í þetta sinni.

Annars var um helgina málþing sem ég missti af. Fjallaði það um stöðu íslenskrar túngu. Það fór alveg framhjá mér. Sem er verra því þar hefði ég viljað vera þátttakandi. En hann Páll Valsson tók þar til máls og sagði að að óbreyttu yrði íslensk túnga ekki lengur töluð eftir um 100 ár.

Það held ég að sé satt. Ef íslensk túnga breytist ekkert næstu 100 árin verður líklega afar erfitt að tjá sig á henni. Fái málið hins vegar að taka þeim breytingum sem því eru nauðsynlegar um leið og við hlúum að því með virkri málnotkun og íslenskukennslu og rannsóknum til að efla skilning okkar á því, þá mun það gagnast okkur nokkuð lengur en næstu 100 árin. Eitt sinn notuðu menn grjót til að opna hnetuskurn til að hafa eitthvað í sig. Í dag notum við dósaopnara til að opna áldósir til að nærast.

Túngumálið er tæki sem við notum til að takast á við vandamál samtímans.

Ég fæ ekki séð að íslenskunni sé ógnað á meðan agnarsmá börn finna upp nýjar leiðir til að nota hana í nútímasamskiptum eins og t.d. sms-skilaboðum. Það er einmitt það sem íslenskunni er svo nauðsynlegt til að hún fái dafnað í framtíðinni. Að málhafar hennar geti notað hana og beitt á ný vandamál.

Mest langar mig til að grenja yfir þeim ömurleg heitum sem þjóðfélag okkar einkennist af. Stórkapítalískt samfélagið fer illa með sálartetrið mitt. Sút mér fló í brjóstið inn. Viðbjóður. Hversvegna er það að maður sér í einni fréttinni mann sem þarf að lifa af 75þúsund krónum á mánuði og býr við sjúkdóm sem á eftir að draga úr honum lífið smátt og smátt. Og í hinni sjáum við fólk sem fær tvöþúsund sinnum þá upphæð fyrir það eitt að hætta í vinnu hjá fyrirtæki. Það er það sama og maðurinn sem upp á tryggingastofnun fær á rúmum 160 árum, það er ef hann þarf ekki hreinlega að borga það til baka.

Stundum langar mann bara til að hengja sig!

thorrablot

Picture 141
Originally uploaded by johannak.

Jájá annars fór maður nú bara á Þorrablót í Þórsmörk um helgina. Jájá. Helvíti gaman bara. Skemmtilegast í bíltúrnum. Svo gaman eitthvað að hossast um í snjó og ám og hrauni.

Hins vegar er ég orðinn sársvangur. Enda ekkert búinn að borða í dag og klukka bara að verða þrjú. Veðrir býður kannski ekki upp á það en ég er að spá í að ganga út í búð og kaupa mér - u - hádegismat.

Í dag er föstudagur. Jamm.

Á föstudögum þykir mér huggulegt að koma við á krá eftir vinnu hvar ég hef mælt mér mót við Jóhönnu og kannski einhverja aðra. Fara svo heim og elda eitthvað fljótlegt og gott og hlamma mér svo fyrir framan imbann, kannski með rauðvín í glasi og klappa Jóhönnu. EN en um það leyti, uppúr átta á föstudögum, yfirleitt kallað PRIME-TIME, sýnir RÚV okkur hálftíma af LATABÆ! Skil ekki. SKIL EKKI. Svo yfirleitt hellum við Jóhanna bara í okkur rauðvíninu og förum svo bara upp í rúm. Sem er svo sem alveg frábært.

En - ú á latabæ - samt.

Hárrétt hjá Kristínu nokkurri. Ætli það sé ekki parísardaman. Koktebel er svarið.
Það er helvíti fín ræma og hægt að leigja á DVD á Aðalvídeóleigunni.

Kristín fær verðlaun: Perfect Strangers í leikstjórn Gaylene Preston.

Ég var farinn að verða hræddur um að þurfa að hverfa inn í helgina án þess að svar fengist. Kristín bjargaði helginni.

ekki gengur þetta


1. vísbending: Spurt er um kvikmynd.
2. vísbending: Kvikmyndin er í flokki svo kallaðra vegamynda (road movie).
3. vísbending: Titill myndarinnar er dreginn af bæjarnafni.
4. vísbending: Kvikmyndin fjallar um ferðalag feðga til þessa bæjar.
5. vísbending: Kvikmyndin er rússnesk.