GHH er greinilega í hópi anarkmálfræðinga sem segja: ef maður segir eitthvað er hægt að segja það. Ég tilheyri þeim hópi líka og hef stundum hneykslað kollega mína á þýðingastofunni. Er þetta ekki hægt? Ég hef heyrt fólk segja þetta ótal sinnum...


En að hlakka til eftir einhverju dæmist sum sé skrítið.

Kannski: „ég hlakka til þessara fjögurra daga liðinna“

Hvað með það...

Lengir eftir fríi

Það er merkilegt þegar það verður svo mikið að gera í vinnu að maður hefur ekki tíma til að vinna vinnuna sína.

Mikið rosalega hlakka ég til eftir þessum fjórum dögum liðnum.

Það er Lou Reed sem heldur uppi fjörinu hér á meðan ég vinn. Ef fjör má kalla.

En ég kalla eftir umræðu frá þeim fjölmörgu málfræðingum sem ég veit að lesa þessa síðu. Hvernig dæmis notkun mín á sögninni hlakka eins og hún var hér að ofan? Slæm, góð, skrýtin, venjuleg? Rökstyðjið. (Áhugamenn um íslenskt mál og málfræði eru einnig hvattir til að bregðast við).

Now back to work................

Mánudagur

Það var erfitt að koma sér á fætur í dag til að fara í vinnuna (ganga að skrifborðinu). Allri helginni var eytt í vinnu og hér er ég aftur kominn eina ferðina enn.

En að þer ELO sem fær það hlutverk að koma mér í gang. Ég hef mikið hlustað á ELO að undanförnu. Ó svo ljúft

Einnig er ég að reyna að finna mér James Taylor Greatest Hits frá 1976

Þetta ku hins vegar vera rétt rúmlega fimm dagar í Krítarferð



Ó! Hve ljúft verður að komast í frí!!

Einsemd

Konan fór frá mér yfir helgina. Ég læt það ekki á mig fá enda dagskráin stíf:

Þýðingarvinna, a.m.k. 4 tímar hvorn daginn
Vefsíðuumsjón, eins og þörf krefur
Jogg í Slottsskogen
Horfa á Cleópötru, 3 klst. 52 mín
Klára bókina Kvinnan i Hissen och anda mystiska historier
Byrja kannski á reyfaranum Till allt som varit dött
Ryksuga
Elda og borða kjöt
Kíkja á barinn með Tomas, kannski

Merkilegt hvernig maður hefur einhvernveginn meiri tíma þegar maður er einn.
Kannski er það bara meira næði...

Hvert fór svo konan?
Í tveggjadaga spa hangs

seisei já

Bissí dagar núna. 10 vinnudagur við þýðingar og svo tímaritaútgáfa.

Við kláruðum mest megnis annað tölublað monthly í gærkvöldi ég sat svo við frameftir og greinamerkjalas og hugaði að smáatriðum. Það minnti mig ögn á andvökunæturnar yfir hinum og þessum Röskvu sneplum fyrir ca. 5-8 árum.

Að því loknu lá ég andvaka og hugsa um leiðir til að gera uppfærslu á listings fyrir monthly einfaldari. Held ég hafi dottið niður á lausn sem krefst ekki allt of mikillar tölvu vinnu.

Og svo er ég aftur kominn hingað að vinna. Þýðingarvinnuna núna og held því væntanlega áfram fram á kvöld.

Netið og svona

Þegar MySpace-æðið var að hefjast kíkti ég á gripinn og fann fljótlega að fyrirbærið væri ekkert fyrir mig. Hönnunin ljót, kerfið ónotendavænt, svifaseint og takmarkað. Ég sagði: þetta er drasl, ég bíð frekar eftir einhverju sem er meira í samræmi við nútímatækni.

Um daginn var ég beðinn um að taka þátt í facebook dæminu og jú þarna var þetta dæmi sem ég hafði í huga þegar ég var að velta fyrir mér hvort ekki væru til betri, flottari og svalari lausnir en þetta Mæspeiskrapp.

Húrra fyrir þessu. T.d. er ég núna að uppgötva þarna nýja tónlist.

Seisei já

dagbók dauðans

Hér sit ég í Tidskriftsverkstaden. Það er svona samkunduhús fyrir útgefendur blaða og jú, bíddu við. Það er ég vissulega. Hingað færði ég mig eftir að Bredbandsbolaget ákvað að svipta okkur interneti um stund. Bredbandsbolaget er líklega versta fyrirtæki í heimi.

En á Tidskriftsverkstaden er svo sem gott að vera. Hér er t.d. fólk. Og fólk er alveg ágætt bara, ef það er ekki fífl.

Nú eru þetta bara 11 dagar í Krítarferð. Það er næstum ekki neitt. Það er svona eins og það væri 13. desember og við værum að bíða eftir jólunum.

13. desember = næstum jólin
14. ágúst = næstum Krít

Svona er tilveran einföld og flókin í senn. Eins og skammtafræðin, krakkar mínir. Eins og skammtafræðin...

konungur

þeir segja mér það í spurðum að fyrir utan gluggann minn sé 24 stiga hiti. Ekki er hann minni hér inni. Það er huggulegt að sitja úti á stuttermabol á kvöldin og lepja rauðvín. Það hef ég varla gert síðan í A'dam um árið. Jiiii hvað huggulegt er að sumarið hafi látið sjá sig.

Á morgun byrjar hér utan við gluggann minn Way Out West.

Eftir vinnu á morgun ætlum við að setjast utan við girðinguna og athuga stemmarann. Kannski sólin skíni þá enn...

Kannski

Í sól og sumaryl - inni

Já - sumarið lét losk sjá sig og nú sjáum við sólbrunnið fólk - í miðjum ágúst - óalgeng sjón skilst mér hér í þessum heimshluta...

En já - Í gær þjáðist ég sum sé inni við vinnu á meðan sólin lék sér úti og hitaði loftið upp í 27 gráður, á celsíus. Ég hugsaði með mér... seisei - sólin hangir enn í loftinu klukkan fimm þegar ég hætti og þá fer ég út og slæst í leikinn.

Allt kom fyrir ekki.

Ég sat sveittur og vann eins og alki á meðan krakkarnir héngu með sólinni


úti


Og nú er sumarið búið - aftur

Svei mér sveiattinn

Þegar þetta er ritað eru 18 dagar og fjórar klst. í Krít. Ég man þegar það voru 32 dagar og það er ekki langt síðan. Samt sem áður 14 dagar. Það er sum sé ekki langt í Krítarferðina miklu. En ég fór nú samt bara til Köben um síðustu helgi. Þessa sem var að ljúka rétt í þessu.

Ó hve það var gaman...

Annars er sumarið loks komið hér í Skandinavíu með öllu tilheyrandi. Ég ætla með rauðvín og teppi, bók og bjór út á stefnumót núna eftir vinnu við sæta sænska stúlku í Slottsskogen.


Ó já

Svona svona

Jæja - Monthly dæmið fór vel á stað eftir útgáfuna. Ég hef nýtt kvöldin til að rigga upp og viðhalda þessari vefsíðu. Mér hefur meir að segja boðist að útbúa fleiri vefsíðu í kjölfarið. Ég flissa með sjálfum mér að því. Dreifingu blaðsins hefur miðað vel og nær öll fimmþúsund eintökin eru komin út í bæ, á kaffihús, túristaskrifstofur, hótel, tískuverslanir o.s.frv. Samtals á 76 stöðum víðsvegar um bæinn. Það kalla ég nokkuð gott miðað við að það eru nánast bara Jóhanna og Lotta sem hafa séð um dreifinguna.

Fólk virðist líka vera að lesa blaðið því heimsóknir aukast dag frá degi á vefsíðuna hjá okkur en eini staðurinn sem slóðin kemur fyrir á er í blaðinu (Google hefur enn bara skilað okkur einni heimsókn, einhver var að leita að stað til að týna bláber í Gautaborg). Svo höfum við séð þó nokkra með blaðið undir arminum.

Næsta eintak á að koma út 15. ágúst, enn flottara en fyrsta eintakið. Þetta er glæsilegt.


En annars er ég bara á leiðinni til Köben núna á eftir. Þar verð ég næstu fjóra dagana og skil Jóhönnu eftir heima - enda þarf hún að vinna fyrir salti í grautinn...

Brandari

Reykjavík hefur verið útnefnd grænasta borg í heimi.

Ég tek þessari útnefningu með fyrirvara, rétt eins og GMB. Hann virðist alveg hafa skipt um skoðun síðan hann sagði: „Reykvíkingar hafa valið og þeir hafa valið einkabílinn!“ Mikið fagna ég því.

En það er ótalmargt eftir óunnið til að Reykjavík komist nálægt því að eiga svona nafnbót skilið:

Ég fagna grænum skrefum sem stíga á. Hvenær sem það nú verður gert.

En þau skref eiga án efa eftir að einkennast af hálfkæringi og hallærislegum tilraunum. Það virðist nefnilega aldrei vera hægt að gera neitt almennilega.

Af hverju er t.d. ekki fyrir löngu búið að leggja reiðhjólarein á Hverfisgötu og Lækjargötu? Gera kleift að hjóla án vandræða meðfram allri Hringbraut og Miklubraut? Fjölga grenndargámum fyrir endurvinnslu til muna? Bjóða námsmönnum fríar eða a.m.k. sérlega ódýrar ferðir með strætisvögnum?

Svo fáein lítil skref séu nefnd.

Vita borgarbúar yfir höfuð af þessum skrefum sem ætlað er að taka?

Fjölsk

Fjölskylda Jóhönnu var hér í heimsókn frá Hollandi. Sum sé hollenska fjölskyldan. Það var vegna skírnar litlu systur Jóhönnu. Þar var saman kominn fjölskylda pabba hennar og fjölskylda stjúpmóður hennar (sem er sex árum eldri en ég). Það er ekki einfalt mál að taka þátt í fjölskylduboði sem fer fram á sænsku annars vegar og hollensku hins vegar

Það tókst þó einhvernveginn

Garg

Við fórum um daginn í svona - draugagöngu - um daginn. Það var fönn - alveg átgætis fönn.

Nú er rétt rúm vika þar til maður skreppir þetta til Kaupinhafnar. Húrra fyrir því.

Svo þið Kaupinhafnarfólk - farið að fægja silfrið - núna!

Heimsóknir á þessa eru í línulegu falli í átt að núlli. Ég veit ekki hvort það verður ég eða lesendur mínir sem fyrst gefast upp.

Þess má geta að ég held að endajaxlinn hjá mér sé smátt og smátt að rotna í sundur. Amk er ákaflega staðbundin rotnunarilmur sem kemur akkúrat þaðan - frá vinstri endajaxli niðri.

Mér skilst að tannlækningar í Svíþjóð séu nokkuð ódýrari en á Íslandi. Það ætti svo sem ekki að vera erfitt. Ég held að ég hafi greitt 30 þúsund fyrir síðustu heimsókn.


og samt er endajaxlinn að rotna...

Gamlir tímar

Mér hefur verið hugsað til gamalla tíma undanfarið. Jæja, kannski ekki gamalla - en eldri a.m.k. Það er undarlegt að geta notað miðstig til að draga úr frumstigi. Að eldri geti á einhvern hátt verið yngri en gamall. Þú skilur... Eldri kona er t.d. ekki alveg jafn gömul og gömul kona.

Hvað segirðu varstu að tala við gamla konu?
Nja, þetta var svona eldri kona.

Tengt afstæði. Jóhann er ekki gamall þó hann sé eldri en Gunnar.

Merkileg tík, þessi semantík.

En ég hef sum sé verið að hugsa um horfnar stundir. Gamla tíma. Eldri minningar.

Nostalgía? Svei mér.

En fyrst maður var farinn að spjalla um semantík og tungumál. Eitt er undarlegheit sem ég þreytist ekki á að flissa yfir í sænsku. Það er skrípi eins og: det här bordet. Eins og í setningunni: Är det här bordet ledigt? Beint mætti þýða þetta svo: Er þetta borðið hér laust?

Meikar bara ekki sens!

Monnímonnómonní

Göteborg Monthly Magzine tekur þátt í AdSense til að græða smá péning á öllu saman. Það virkar þannig að við leyfum Goolge að birta hjá okkur auglýsingar og í staðinn fáum við péning; ef einhver af gestum okkar smellir á auglýsingarnar.

Svo allir að heimsækja monthly.se og smella og bóka hótel og svona.

Húrra fyrir því

Húrra húrra húrra

Enn einn dagurinn í Svíþjóð

Ég fór að beiðni Gullu og skellti inn niðurtalningu á krítarferðina. Bara af því bara...

jáójáogseisei

Annars er ráðgert að skella sér til Kaupinhávnar um verslunarmannahelgina. Ójá og seisei - já.

Að lokinni

Ojæja - þá er Íslandsheimsóknum lokið - í bili - og ég get hafið bloggstörf á ný.

Tvennt gerðist hér í landi eftir að ég sneri aftur: Sólin fór að skína á ný og Göteborg Monthly Magazine kom út. Ég á heiður að einhverju í þessu tímariti. Kannski einkum hugdettunni og vefsíðunni. Jóhanna og Lotta eiga heiðurinn af öllu hinu. Sem er heilmargt.

En Göteborg Monthly Magazine kemur eingöngu út í Gautaborg. Því bendi ég ykkur hinum á að lesa bara hinn virðulega vef: www.monthly.se

Hannaður og uppsettur af mér. Get ég sagt með stolti.

Annars var hádegismaturinn tekinn hér úti í garði í 25 stiga hita, glampandi sól yfir bókinni High Noon in the Cold War.

Hressandi?

jamm

Sumarnætur

Ég er á Íslandi. Hingað skrapp ég til að vera gjöf um stund. Það var skemmtilegt að vera gjöf og mér er sagt að gjöfin hafi verið skemmtileg. Ég vona samt að ég verði ekki gjöf aftur. Enda á svo sem ekki að gefa hverja gjöf oftar en einu sinni.

Síðan ég kom hef ég vakað um nætur. Það er magnað hvað maður getur enst út íslensku sumarnóttina og fram á morgun.

Aldrei vaki ég svona í Svíþjóð.



Þess má annars geta að þessi færsla er sú 1111 (ellefuhundruðogellefsta) þessa bloggs. Það er töff.