Enn vetur

Það var kannski vorstemmari í loftinu um daginn. En veturinn er ekkert farinn. Enda á ekki að fara að vora fyrr en eftir um mánuð. Ég held ef smellt er á orðið "vor" í efnisorðalistanum megi finna samantekt á vorkomu liðinna ára. Hvað um það, hugurinn er á Ítalíu. Þangað var bókuð ferð í gær. Ólívur og vín!

Sólardagur

Það er ekki beinlínis hlýtt úti, en sólin skín og það er einhver vorstemming í loftinu. Ætli það séu þó ekki tveir mánuðir í almennilegt vor hér. Þá sest maður nú væntanlega úti við biscotti og fær sér sinn dúbbel ameríkanó. Því varla fer maður að bregða út af vananum, þótt sól hækki á lofti.

Sigurðarmál

Það er komið að Sigurðarmálum.

Minnugir lesendur bloggsins sjá nú kannski að hin árlega vorumfjöllun er óvenju seint á ferð í ár. Hún hefur yfirleitt komið í miðjum mars en nú er liðið smá á apríl. Ég reit reyndar á Facebook 22. mars: „Fokk! Ég held að vorið hafi verið að detta inn.“ Það varð vissulega breyting á veðrátttunni um það leyti en hún var nú samt óskaplega takmörkuð. Það er kannski hægt að segja að það hafi farið hægt af stað þann daginn. Þetta er samt nokkuð síðar, kannski viku síðar en yfirleitt og umskiptin sumsé hægari. En ég ætla að segja að vorið sé komið hér í Gautaborg. Og þó fyrr hefði verið. En þetta er enn það ómerkilegt að það kallar ekki á vorvísu strax.

Sigurðarmál

M.ö.o. veðurblogg!

Tryggir og minnugir lesendur þessa bloggs ættu að kannast við hina árlegu vorumfjöllun mína. Undanfarin ár hef ég, að mestu ómeðvitað þar til í fyrra, skráð samviskusamlega vorkomu hvar ég bý hverju sinni. Hún hefur yfirleitt verið um þetta leyti. Í miðjum mars. Hér í Gautaborg í hið minnsta.
Nú er miður mars og gott betur en ekki er hægt að segja að það bóli mikið á vorkomu. Snjóskaflar sjást utan við gluggann minn, himininn er vetrargrár og hitinn rétt ullast uppyfir núll eða lafir í fimmunni yfir hádaginn. Ekki er hægt að sjá að veðurkortin boði nokkuð gott í þessum efnum á næstunni.
Við, heimilisfólkið á Godhemsplatsen 2B, íbúð 40, erum fyrir löngu orðin þreytt á þessum vetri. Jafnvel ég sem þó slapp í vorloftið á Íslandi um stund. Langþráð er vorið.

Annálar

Gildi bloggins verða mér ljós um þetta leyti á hverju ári. Ég er nefnilega stundum veðurbloggari, einkum þegar veðrið er gott. Ég hef náð, kannski fyrir tilviljun, að dokúmentera á hverju ári, vorkomuna.

Í dag röltum við Jóka niður í bæ. Við höfðum litið út um gluggan þegar við röltum á fætur um morguninn og sagt hvort við annað: Vorið er víst bara komið.

Á leiðinni í bæinn vorum við að velta því fyrir okkur hvort það væri ekki nokkuð fyrr á ferðinni en vanalega. Reyndum að rifja upp hvenær vorið bankaði á í fyrra. Þá hugsaði ég með sjálfum mér að ég gæti eflaust flett því upp á blogginu mínu.

Viti menn: Þann 4. mars í fyrra rita ég langa skýrslu um þessi mál, í tilefni af því að mér finnst vorið vera að koma. "Styttist í það?" Nefnist færslan

12. mars 2007 reit ég færslu með heitinu "Nálgast vorið?". 24. mars tala ég svo um fyrsta opinbera vordaginn.

2006 var ég á Íslandi og skrifaði ekkert um vorkomu, enda ekkert vor á Íslandi, bara vetur og sumar.

2005 var ég í Amsterdam. Ég tilkynni um vorkomu þann 15. mars, sem er nú svipað og hér í Gautaborg síðustu tvö ár, þrátt fyrir að liggja töluvert sunnar. Ég held hins vegar að skilgreining á vori hafi verið nokkuð strangari hjá mér þá, því fyrsta vordaginn tilkynnig ég um 19 gráður (á móti 9 gráðum í Gautaborg).

Árið 2004 skrifa ég vorfærslu 1. mars og 17 mars held ég því hreinlega fram að sumarið sé komið.

Lengar aftur nær ekki þetta blogg. Enda hafði ég fram að því verið á Íslandi á "vorin".

En sum sé. Vorið hefur síðustu árin komi um miðjan mars. Eins og í ár

Hjörtur og hirtirnir

Það viðrar svo vel hér í Gautaborg í dag svo ég fékk mér göngutúr um Slottsskogen hér við hliðina. Þegar ég var á vappi á milli trjánna tók ég þessa mynd. Ef vel er að gáð má sjá dádýr á miðri myndinni. Þau búa þarna í skóginum og hoppa glöð og fegin um.

Það er reyndar merkilegt að steinsnar frá þar sem ég fann dádýrin una sér frjáls í skóginum voru hirtir lokaðir innan girðingar skógargestum til yndisauka.

Ásamt páfuglum, öndum hestum og öðrum dásemdum náttúrunnar.

Lífið er alveg ágætt stundum... sérstaklega þegar veðrir er svona yndislegt.