Færsla

Jæja - það er kannski kominn tími fyrir færslu hér á blogginu. Siggi var eitthvað að tala um að ég væri virkur internetnotandi svo best að ég standi undir væntingum. Fyrir ykkur þessar 10 hræður sem lesið þetta blogg. Ekki veit ég hverjir það eru. Jú, það er a.m.k. Siggi, Finnur Pálmi vafalaust líka, foreldrar mínir, býst við að tintin lesi líka. Svo einhverjir random fjórir-fimm. Annars er ég hættur að lesa annað blogg en það sem Google Reader bendir mér á að lesa. Það er nú ósköp fátt því merkilega margir að þeim bloggurum sem ég les gefa ekki bloggið sitt út með réttum hætti með atom eða rss. Shame on you people. Hér má finna einhverjar leiðbeiningar ef þið viljið veita á réttan hátt.

Annars var heljarinnar matarveisla hér á laugardaginn. Átta rétta máltíð og tilheyrandi fjör. Hel gaman.

Það eru undarlegustu hlutir sem kveikja heimþrá í brjósti mínu. Í þetta sinn er það reggæ bandið Hjálmar sem sækir fram söknuðinn úr hugarfylgsnum mínum. Kannski vegna þess að fyrir réttum tveimur árum þegar ég var nýfluttur heim eftir tveggja ára vist í Amsterdam var umrædd hljómsveit í hávegum hafðir á klakanum kalda...

París

Nú er búið að bóka miðann til Parísar. Undursamlegt. Amsterdam - Berlín - London - París (næst Róm?).

Svo virðist sem ástandið í Búrma séu fregnir gærdagsins. A.m.k. virðast fjölmiðlar hafa misst áhugann á því sem þar er í gangi. Kannski vegna þess að herforingjastjórnin hefur hent fjölmiðlamönnum út úr landinu, ógnað öðrum og jafnvel drepið suma. En eftir farandi bréf fékk ég sent í dag:

Dear friends

Last week, Burma went dark--the military shut down all internet, telephone and communication links with the rest of the world. They did it because it has been the pictures, blog posts, and emails--of monks brutally murdered, journalists shot--that have done the most to galvanize the entire world on Burma. Without that flow of information, the media is reporting dry diplomatic processes--and each day the danger grows that the press will move on.

We can't allow the Burmese blackout to succeed. Avaaz is working to support highly respected Burmese democracy and civil society groups by sending them $100,000 in crucial technical and humanitarian support this week. These groups, working in the region with the right equipment and tools, can help bring stories out of Burma and poke holes in the blackout, shining spotlights on the ongoing cruelty in Burma. They are desperate for help to give humanitarian assistance to the victims of the crackdown and tell their stories to the world before the current window of media attention passes. Other donors take months to raise money; only we can be fast enough to meet this urgent need. Can we raise $100,000 (75,000 Euros) in the next 24 hours so the money can be transferred this week? Click below now to make a donation online:

https://secure.avaaz.org/en/end_the_burmese_blackout/1.php?cl=32437375

A massive military crackdown has quashed the public protests and thousands of peaceful monks and protesters are right now being brutalized in secret prisons, away from the TV cameras. Burma's people need us more than ever. Over the last several days, over 775,000 Avaaz members have answered the call for help and signed our petition, launched a global ad campaign, organized hundreds of protests, and lobbied their governments. Yesterday, we delivered our petition personally to UK Prime Minister Gordon Brown, and helped win stronger measures on Burma from the European Union. The UN Security Council, including China, has finally condemned the crackdown.

The pressure is working. Every news story on Burma cites the power of global public opinion in this situation. Burma's generals want to stifle that power by cutting off all communication, and there is a real danger this week that they will succeed, and the press will move on. But we can stop them. Click below to donate whatever you can:

https://secure.avaaz.org/en/end_the_burmese_blackout/1.php?cl=32437375

Google

Það er kannski ekki hægt að segja að ég sé bara áhugamaður um Google. En margt sem ég hef lesið um Google hefur vakið áhuga minn. Þannig hef ég tekið í þjónustu mína margt af því sem Google hefur að bjóða. T.d. hef ég nýlega byrjað að nota Google Reader til að fylgjast með nýjust færslum á þeim bloggum sem ég les, sem og til að sýna mér nýjust fréttir á þeim fréttamiðlum sem ég helst les. Þægilegt. Einnig nota ég Google Docs mikið, t.d. við útgáfu Monthly, en það nýtist sérlega vel í vinnu þar sem margir þurfa að vinna með sömu skjölin. Þannig sleppur maður við að senda á milli skjöl og texta í tölvupósti heldur geymir þau bara miðlægt þar sem allir geta unnið með þau hver frá sinni tölvu og vel er haldið utan um þær breytingar sem hver og einni gera. Ákaflega þægilegt. Að sjálfsögðu nota ég Google Analytics til að fylgjast með umferð um monthly.se og Google Webmaster Tools til að tryggja gæði svæðisins. Google AdSense nota ég til að græða pening á svæðinu. Nú svo nota ég auðvitað Gmail. Og síðast en ekki síst skrifa ég þessi orð á Blogger. Sem er, ein og mestmegni internetsins, í eigu Google.

Allt er þetta mér að kostnaðarlausu, tja fyrir utan að einhversstaðar á server liggja ótalupplýsingar um mig, nethegðun og stóran part af tilveru minni. En það er lítið verð fyrir jafn ánægjulega þjónustu.

Bölvaður melur

Ég hef svo sem aldrei áttað mig nákvæmlega á orðinu melur í skammarmerkingu. En ég myndi samt halda að Björn Ingi væri bölvaður melur.

Engu að síður er ánægjulegt að vinsti öflin séu komin í meirihluta og er bara að vona að þessi samsteypustjórn geri betri hluti en sjálfumglaði R-listinn. Og vinni úr mjúku málunum sem Sjallanum tókst þó að koma frá sér með nokkrum sóma.

achso

Jú ætli sé ekki best að skrifa inn færslu. við skelltum okkur í brúðkaup til köben síðustu helgi. það var ó svo gaman.

Það fór kannski í taugarnar á mér að fréttarvefurinn mbl.is skyldi kjósa að nota heitið Myanmar í fréttaflutningi sínum í stað Búrma. En það er svo sem í anda annarrar umfjöllunar vefritsins og blaðins um pólitísk átök í heiminum. Nú hefur ritstjórnin þó tekið við sér og kýs að nota nafnið Búrma, sem er að vissu leyti táknræn breyting þar sem blaðið tekur með þeim hætti afstöðu í málinu. Enda ekki annað hægt svo sem! Prik til mbl.is - þó að þessi stefnubreyting ætti sér ekki stað fyrr en stjórnvöld fóru að beina ofbeldi sínu að að "vestrænum fréttamönnum". Dæmigert

Okkur berast nú fregnir af mótmælum í Búrma og ofbeldisverkum yfirvalda í garð mótmælenda. Hér getum við skrifað áskorun til Sameinuðu þjóðanna og forseta Kína til stuðnings málstaðnum.

Og hver er málstaðurinn? Margt kemur til.
burmacampaign.org.uk gefur nokkuð glögga lýsingu.
Hér svo skýrsla Amnesty International um ástandið í landinu.

Geisp

Ekki veit ég hvað það er sem veldur þeirri tilfinningu minni að þetta séu mestmegnis hálfvitar sem tjá sig um fréttir á moggablogginu...

En það er sum sé kominn miðvikudagur aldrei þessu vant. Það rignir hérna líka og það veldur því að maður heldur sig bara mestmegnis inni. Ojá. Held ég fari samt á tidskriftsverkstan á eftir og vinni þar enda á ég erindi niður í bæ eftir vinnu, að sækja skrúfu og dótarí til að festa klósettsetu nýja sem keypt var fyrir klósettið en passaði svo ekki þannig að ég þarf að sérsníða hana. Eða eitthvað

gosh hvað ég sagði nánast ekkert í þessari færslu

Ég endurvinn. Eða læt gera það fyrir reyndar. Ég flokka til endurvinnslu. En ég komst þó að því um daginn að ég hefði mátt standa mig mun betur. Hingað til hef ég aðeins flokkað dagblöð, gler- og plastflöskur, pappa og lífrænan úrgang. Um helgina labbaði ég út á móttökustöð sem er hér á horninu og las á skiltið stóra til að átta mig hverju ég mætti eiginlega skila þangað. Og viti menn það var umtalsvert fleira sem ég mátti flokka og skila. Svo ég tók mig samstundis til og nú áðan fór ég ferð með:

Lífrænan úrgang
Niðursuðudósir
Hart plast
Drykkjarfernur
Pappa
Pappír
Dagblöð og tímarit
Ljóst gler
Dökkt gler
Rafhlöður

Og svo dembdi ég rusli í ruslafötuna. Sorp af þessu heimili er nú um það bil einn fjórði af því sem fellur til við daglega neyslu.

Næsta mál á dagsskrá: Draga úr vatns- og rafmagnsnotkun.

blogger er sænskur hjá mér og býður mér að setja inn nýtt innlegg í hver sinn sem ég skrái mig inn. það er hið besta mál. annars er kominn mánudagur og ekki langt síðan ég sat á mánudegi fyrir framan tölvuskjáinn og bölvaði. það er rétt vika síðan. og hér er ég kominn aftur bölvandi, ekki þó af reiði eða vegna hugarangurs, heldur af gleði. já, ég bölva af gleði. og það ættu fleiri að taka sér til fyrirmyndar.

í gær var sunnudagur og ég fór ásamt jóku, móður hennar og stjúpföður út úr bænum og inn í skóg að tína sveppi. það var hin ágætasta skemmtun og jafnvel gleðilegri en að fara í berjamó, ég hef aldrei unað mér mikið í berjamó, nema kannski bara í útivistinni sem vissulega felst í því að tína ber.

en sveppi týndum við í gríð og erg, fjögur kíló voru þau víst í heildina, sem er slatti í ljósi þess hve léttir sveppir eru í raun.

osei

Jú - ég var kominn á gott flug með að breyta þessum miðli í almenniliga dagbók þar sem daglegum venjum ok gjörningum er lýst. En allt fór fyrir ekki. Svo hvað er annars títt. Sitt hvað. Ég álpaðist t.d. loksins á sænskunámskeið. Var farinn að skammast mín fyrir hvað ég bjagast þetta áfram á einskismannstungu með sænskum hreim og ákvaða að ekki væri annað hægt en að læra þetta almennilega. Ekki gerist það á daginn þegar ég sit einn heima og les ensku af einum skjá og skrifa íslensku á annan. Lítið fer fyrir sænskunni þar. Og ekki nennum við Jóka að spjalla saman á þessu korkaða landi.

Nema hvað að í sænskutíma er ég búinn að fara tvisvar og þar er svo sem allt eins og á að vera í tungumálanámi. Kennslubækur sem minna mann á áttaára bekk, yfirbrosandi kennari sem talar til mann eins og maður sé aumingi og við hlið manns prófessorar í kjarneðlisfræði og straumfræði og læknar og verkfræðingar sem allir virðast vera hálfvitar þegar þeir opna munninn. Og svo ég málvísindamaðurinn sem þarf að sitja undir því þegar kennarinn reynir að útskýra fyrir mannskapnum hvað perfekt og pluperfekt og preterite er. En þetta er fjör og í tímum á ég í stórskemmtilegum samræðum um ekki neitt og til þess var leikurinn gerður.

Ég er svo sem ekki að kenna fólki að skrifa fréttir þetta haustið eins og tvö undanfarin en ég má til:

Eftirfarandi frétt er fengin af mbl.is:

Lögregla segir að legið hafi við stórslysi er bílstjóri sofnaði undir stýri við Markarfljótsbrúna í morgun. Sex voru í bílnum sem var á leið í vesturátt og voru flestir í bílnum sofandi er bílstjórinn dottaði og ók út af veginum með fyrrgreindum afleiðingum. Fólkið slapp að mestu ómeitt og var því útvegað far til síns heima.

Ég læt lesendum eftir að greina hverjar hinar fyrrgreindu afleiðingar voru.

Menningarsunnudagur

Það má sjálfsagt kalla sunnudaginn í gær menningarlegan hvað varðar upplifun okkar Jóku. Það var sofið út eins og hægt var þar til ég dröslaðist á fætur skömmu fyrir hádegi og útbjó morgunmat/brönns/hádegismat. Skar meir að segja niður ananas og banana, bara vegna þess að þeir hljóma svo skemmtilega saman, og blandaði ásamt safti og útbjó það sem krakkarnir kalla smúþíðs og eru alveg vitlausir í. Þá var dúndrað sér niður í bæ og stefnan tekin á bókasafn og listasafn. Að þessu sinni, vegna veðurs voru hjólhestarnir skildir eftir heima og sporvagninn tekinn. Það var reyndist náttúrulega heljarinnar ferðalag því við nenntum ekki að bíða eftir þristinum og tókum ellefuna þess í stað. Ellefan gengur hins vegar ekki nálægt bókasafninu, né listasafninu, sem bæði eru við Götaplatsen. Ellefan gengur hins vegar niður á Järntorget og þar stukkum við út og ákváðum að bíða eftir þristinum. En við nenntum ekki að bíða í tíu mínútur og stukkum upp í ásinn sem dró okkur að Linnéplatsen. Þar stukkum við út og biðum eftir sexunni sem kom stuttu síðar og dró okkur alla leið að Korsvägen en þaðan löbbuðum við svo að Götaplatsen. Líklega hefði tekið mun styttri tíma að bíða bara eftir þristinum og láta hann bera okkur að Valand og ganga þaðan að Götaplatsen. En þetta reyndist hinn ágætasti bíltúr. Sunnudagsbíltúr.
Nú þá var það bókasafnið þar sem við eyddum talsverðum tíma og ég gekk þaðan út alsæll með Áhyggjudúkkur Steinars Braga undir höndinni ásamt hljóðbók á sænsku, Populärmusik från Vittula eftir Mikael Niemi. Jóka kom tómhent út enda þjáist hún af valkvíða.
Listasafnið beið okkar fullt af eftirvæntingu. Við horfðum á ljósmyndir Gregory Crewdson. Stórfenglegar. Og svo eitthvað ögrandi rugl sem ég nenni ekki að tala um.
Eftir sporvagnsferðina miklu bókaleitina og myndaáhorfið var hungrið farið að segja til sín svo við gengum (veðrið skánaði á meðan við nutum listanna) að Hagabio við Linnégatan til að snæða og ég að lesa í Áhyggjudúkkum. Ráðherramáltíð er mér skapi næst að segja. Hugmyndin var að kíkja á kvikmynd en ekkert heillaði svo við röltum að lokinni máltíð og lestri til Lottu sem býr í nágrenninu og ræddum málin við hana um stund. Þá var gengið heim og hoppað upp í ellefuna sem brunaði með okkur lokasprettin heim, rétt í tíma fyrir Sopranos í sjónvarpinu.

Jú, þetta var sunnudagur

nú hefur það gerst, sem stundum gerist. lesendur þessa bloggs eru farnir að kvarta undan tíðindaleysi. það þykir mér í senn stórfenglegt og skrítið. en ætli ég láti ekki undan óskum vina minna, því mestmegnis eru það vinir mínir sem lesa þetta blogg, og skelli hér inn færslu

það er enda laugardagur og ég er, aldrei þessu vant, ekki að vinna. stórfenglegt. hvað hefi ég þá gert til að nota daginn. jú ég vaknaði og kveikti strax á sjónvarpi á meðan ég var að reyna að vekja restina af kroppnum og horfði á þennan þátt sem er yfirleitt á milli níu og tíu hér í sjónvarpinu, breskur þáttur þar svem tveimur liðum er dempt á það sem virðist vera bílakirkjugarð og eiga að smíða einhvert snilldar ökutæki á tíu klukkustundum. alveg ágætasta skemmtun. á meðan ég var að horfa á þetta vaknaði kroppurinn og ég sté á fætur og hitaði mér kaffi. kveikti á tölvunni, svona bara til að hafa hana í gangi og nýtti hana svo sem til að lesa mbl.is, tölvupósta og sitthvað fleira á meðan ég sötraði kaffi og drakk í mig kjark til að takast á við eina verkefnið sem var á tasklista dagsins: setja upp hillur. svo dólaði ég mér við að bora fyrir skrúfum og mæla og hamra og svei mér þá ef ekki eru bara komnar upp hillur hér í stofunni. verkið tók nákvæmlega þann tíma sem tekur exile on main st að renna í gengum spilarann. undursamlegt alveg hreint. svo til að halda upp á hilluruppsetninguna hellti ég mer folköl glas og smurði mér tvær brauðsneiðar og lagði á þær reykta skinku ásamt ferskri basilliku og paprikusneiðum svo og gúrkusneiðum og át og drakk. nú er ég að spá að skella mér út í rokið og hjóla smá og jafnvel setjast niður á kaffihús og lesa í bókinni State of War þar sem James Risen einhver skrifar um leyndarmál Bush-stjórnarinnar og CIA varðandi Írakstríðið og annan óskapnað. Forvitnilegt satt að segja.

Sumir spyrja kannski, hvar var Jóka á meðan öllu þessu stóð? Jú, hún reif sig upp eldsnemma til að ritstýra monthly magazine

jájá

IMG_0756

Útsýnið úr Villa Angelospiti var nokkuð hresst bara. Við þessa dýrð vaknaði maður á hverjum morgni. Ef það er nú ekki til að endurræsa í manni kerfið þá veit ég ekki hvað. Næsta stopp: Morocco!


Kannski

vakinn með rósum og morgunmat ... ekki slæmt

Við erum sum sé snúin aftur frá Krít og unaðslífinu þar. Húrra fyrir því.

Dagskráin í dag: Njóta dagsins!

allt að gerast

nú eru þetta bara rétt rúmir tveir dagar í Krítarferðina miklu. Það er reyndar betra en það því það eru bara 27 klst. þar við Jóka stígum upp í lestina til Köben, þá er nú ferðalagið offísíalt hafið. Svo þetta er allt að fara að gerast.

Annars tókum við Jóka upphitun á dæmið í gærkvöldi og horfðum á Grikkjann Zorba. Jú, myndin var tekin upp í þorpinu hvar við gistum sjáið til. Kokkino Chorio heitir það... jújú

Annars má átta sig á staðháttum hér.

En fyrst: vinnavinnavinnavinnavinna

Það verður annars ekki annað sagt um hann Villa borgarstjóra að hann lætur verkin tala og situr ekki við orðin tóm.

Nú er hann víst búinn að taka kælinn úr vínbúðinni í Austurstræti. Það ku hafa verið vegna rónanna fjögurra sem sitja jafnan á tröppunum fyrir utan óðal og sníkja bjór af meðborgurum sínum.

Hvernig það annað stenst að borgarstjórinn í Reykjavík geti með beinum hætti haft afskipti af innanhússrekstri vínbúða Áfengis- og tóbaksverslunar ríkisins skil ég ekki. Ég man ekki betur en að í áfengislögum komi aðeins fram að sveitastjórnir geti gert skilyrði um staðsetningu vínbúða og opnunartíma þeirra, ekki hvernig þær kjósa að haga verslunarrekstrinum sjálfum.

Væri þá ekki frekar rétt að fara fram á að sú grein áfengislaga sé virt sem segir að heimilt sé að neita að afhenda manni áfengi sé hann áberandi ölvaður.

Smátt og smátt hefur þjónusta vínbúðanna verið að færast í þá átt að hugmyndin um að færa smásölu léttvíns og bjór í almennar matvöruverslanir er ekki aðkallandi. Með því að lengja opnunartímann og selja kældan bjór má vel þagga í okkur sem viljum bjórinn í búðir, a.m.k. um sinn.

En borgarstjórinn er líka stjórnarmaður í SÁÁ svo það er ekki við öðru að búast en fanatík úr þeirri áttinni.

Heyrðist mér ekki líka að hann vildi vínbúðina burt úr miðbænum. Jamm - það er góð hugmynd. Senda íbúa miðbæjarins bara upp í Kringlu að versla vín. Eru þetta hvort eð er ekki allt bara námsmenn sem búa þarna. Geta bara tekið strætó ókeypis að versla bjórinn.